ZAKON

O UNUTRAŠNjIM POSLOVIMA

(Objavljen u "Sl. listu RCG", br. 24/94, 29/94, 54/03)

GlavaII

OSNOVNE ODREDBE

Član 1

Unutrašnji poslovi su poslovi čijim se obavljanjem ostvaruju bezbjednost Republike Crne Gore (u daljem tekstu: Republike), bezbjednost građana i štite Ustavom utvrđene slobode i prava čovjeka i građanina.
Unutrašnje poslove obavlja nadležno ministarstvo (u daljem tekstu: Ministarstvo).
Obavljanje poslova u Ministarstvu zasniva se na načelima profesionalizma.

Član 2

Unutrašnji poslovi obavljaju se na način kojim se svakom čovjeku i građaninu obezbjeđuje jednaka zaštita i ostvarivanje Ustavom zajemčenih sloboda i prava.

Član 3

U obavljanju unutrašnjih poslova mogu se primjenjivati mjere prinude propisane zakonom, kojima se izvršenje službenih zadataka postiže sa najmanje štetnih posledica.

Član 4

Građani i pravna lica, obavezni su da se pridržavaju upozorenja i mjera koje u obavljanju unutrašnjih poslova izdaje i nalaže ovlašćeno službeno lice Ministarstva.

Član 5

Ministarstvo je obavezno da obavještava javnost o obavljanju poslova iz svog djelokruga kada je to od interesa za bezbjednost Republike i građana.

GlavaII

ORGANIZACIJA, DUŽNOSTI I OVLAŠĆENjA

Član 6

Za obavljanje poslova u Ministarstvu obrazuju se organizacione jedinice.
Djelokrug organizacionih jedinica, njihovu organizaciju, sjedišta i područja za koja se obrazuju, utvrđuje ministar aktom o organizaciji i sistematizaciji, uz saglasnost nadležnog tijela Vlade.

Član 7

U upravnim stvarima iz oblasti unutrašnjih poslova, ako posebnim zakonom nije drukčije određeno, u prvom stepenu rješava rukovodilac organizacione jedinice.
Po žalbi izjavljenoj protiv prvostepenog rješenja iz stava 1 ovog člana, rješava ministar.

Član 8

Bliže propise o načinu obavljanja određenih unutrašnjih poslova i o primjeni ovlašćenja u obavljanju tih poslova donosi ministar.

Član 9

Unutrašnje poslove čija priroda i uslovi obavljanja to zahtijevaju obavljaju uniformisani službenici - pripadnici policije.
Pripadnici policije određene unutrašnje poslove mogu obavljati u civilnom odijelu.
Vlada donosi bliže propise o uniformi, zvanjima, naoružanju i opremi pripadnika policije.

Član 10

Službenici Ministarstva koji u obavljanju unutrašnjih poslova imaju posebne obaveze i ovlašćenja određena ovim zakonom i drugim propisima su ovlašćena službena lica Ministarstva (u daljem tekstu: ovlašćena službena lica).
Radna mjesta na kojima rade ovlašćena službena lica utvrđuju se opštim aktom o organizaciji i sistematizaciji.
Ovlašćenim službenim licima izdaje se službena legitimacija radi dokazivanja toga svojstva.
Pravilnik o obrascu službene legitimacije donosi ministar.

Član 11

Ovlašćena službena lica obavezna su da poslove zaštite Ustavom utvrđenog poretka, zaštite života, lične i imovinske sigurnosti ljudi, sprečavanja izvršenja i otkrivanja kažnjivih djela za koja se gonjenje preduzima po službenoj dužnosti i hvatanja njihovih učinilaca, održavanja javnog reda i mira, obavljaju bez obzira da li se nalaze na službenoj dužnosti i da li im je to stavljeno u zadatak.
Ovlašćena službena lica obavezna su da poslove iz stava 1 ovog člana obavljaju i kada im je u obavljanju tih poslova ugrožen život.

Član 12

U obavljanju službenih poslova ovlašćena službena lica imaju pravo da utvrđuju identitet građana i da ih, u slučajevima predviđenim zakonom, privedu nadležnom organu.
Ovlašćeno službeno lice, na zahtjev građanina prema kome preduzima službenu radnju, obavezno je da se legitimiše.

Član 13

Pored slučajeva predviđenih Zakonom o krivičnom postupku, ovlašćena službena lica mogu iz razloga bezbjednosti zemlje, zaštite lične sigurnosti ljudi, javnog reda i mira, bezbjednosti saobraćaja, ili kontrole prelaženja i bezbjednosti državne granice, izvršiti pregled i pretres prevoznog sredstva, putnika i prtljaga.
Ovlašćena službena lica mogu ograničiti kretanje na određenom prostoru za potrebno vrijeme ako je to neophodno za vođenje krivičnog postupka, sprečavanje širenja zaraznih bolesti ili za odbranu Savezne Republike Jugoslavije.
Ovlašćena službena lica mogu izvršiti pregled određenih objekata i prostorija građana i pravnih lica, bez odluke suda i bez prisustva svjedoka, ako je to neophodno radi neposrednog hvatanja učinioca krivičnog djela ili spasavanja ljudi i imovine.

Član 14

Pored ovlašćenja predviđenih propisima o kontroli prelaženja i bezbjednosti državne granice i kretanja u graničnom pojasu, ovlašćena službena lica imaju pravo da u obavljanju poslova bezbjednosti na vodenim putevima provjere zastavu plovila, zaustave plovilo, pretresu ga i pregledaju odgovarajuće isprave, a plovilo koje se ne pridržava propisa gone, zadrže i sprovedu u najbližu luku ili pristanište u kome je sjedište područne organizacione jedinice.

Član 15

Ovlašćeno službeno lice može privesti u službene prostorije i lišiti slobode lice koje narušava javni red i mir ili ugrožava bezbjednost saobraćaja, ako se javni red i mir ili bezbjednost saobraćaja ne mogu uspostaviti na drugi način.
Lišenje slobode u slučajevima iz stava 1 ovog člana može trajati najduže 12 časova.
Izuzetno, lišenje slobode može trajati i do 24 časa u sledećim slučajevima:
1) ako je potrebno utvrditi identitet lica, a on se ne može utvrditi bez lišenja slobode;
2) ako je lice izručio inostrani organ radi predavanja nadležnom organu; i
3) ako ugrožava bezbjednost drugog lica ozbiljnom prijetnjom da će napasti na njegov život ili tijelo.
Ovlašćeno službeno lice Ministarstva obavezno je odmah upoznati lice lišeno slobode o razlozima lišenja slobode i njegovim pravima, a o lišenju slobode u slučaju iz stava 1 ovog člana, na zahtjev lica, bez odlaganja, obavijestiti njegove najbliže.
Za vrijeme lišenja slobode sa licem lišenim slobode obaviće se službeni razgovor samo o okolnostima koje se odnose na razloge zbog kojih je zadržavanje određeno. Lice iz st. 1 i 3 ovog člana koje je lišeno slobode bez osnova ili duže od roka utvrđenog u st. 2 i 3 ovog člana ima pravo na naknadu štete.

Član 16

Lišenje slobode se određuje rješenjem koje pored ostalog sadrži: lične podatke lica koje se lišava slobode, vrijeme lišenja slobode, početak i osnov lišenja slobode i pouku o pravu na žalbu.
Rješenje o lišenju slobode donosi rukovodilac organizacione jedinice.
Rješenje o lišenju slobode uručuje se licu lišenom slobode u roku od tri časa od početka lišenja slobode.
Protiv rješenja o lišenju slobode u slučajevima iz člana 15 stav 1 ovog zakona, lice lišeno slobode može izjaviti žalbu ministru u roku od šest časova, a protiv rješenja o lišenju slobode u slučajevima iz člana 15 stava 3 ovog zakona u roku od 12 časova od časa uručenja rješenja.
Žalba protiv rješenja o lišenju slobode ne zadržava njegovo izvršenje.
Ministar je obavezan da po žalbi lica lišenog slobode donese rješenje u roku od šest časova od prijema žalbe, u slučajevima iz člana 15 stav 3 tačka 1, a u roku od 12 časova u slučajevima iz člana 15 stav 3 tačka 3.
Protiv rješenja donijetog po žalbi ne može se voditi upravni spor.

Član 17

Ovlašćena službena lica mogu upotrijebiti sredstva prinude samo kada je to neophodno da:
1) spriječe bjekstvo lica lišenog slobode ili zatečenog u izvršenju krivičnog dijela za koje se gonjenje preduzima po službenoj dužnosti;
2) savladaju otpor lica koje narušava javni red i mir ili koje treba privesti ili lišiti slobode u zakonom utvrđenim slučajevima; i
3) da odbiju napad od sebe, drugog lica ili objekta koji obezbeđuju.
Pod sredstvima prinude iz stava 1 ovog člana podrazumijevaju se: fizička snaga, palica, vodeni top, sredstva za prisilno zaustavljanje motornih vozila, posebno dresirani psi, hemijska sredstva, vatreno oružje i druga zakonom propisana sredstva prinude.
Hemijska sredstva iz stava 2 ovog člana su suzavci za kratkotrajnu upotrebu koji po prestanku dejstva ne ostavljaju posledice na psihofizičko i opšte zdravstveno stanje.
Ovlašćeno službeno lice obavezno je prije upotrebe sredstava prinude upozoriti lica prema kojima ta sredstva namjerava upotrijebiti.
Ovlašćeno službeno lice nije obavezno postupati prema stavu 4 ovog člana ako bi se time moglo dovesti u pitanje izvršavanje službenog zadatka.

Član 18

Pri obavljanju službenog zadatka ovlašćeno službeno lice može upotrijebiti vatreno oružje, samo ako upotrebom drugih sredstava prinude ili na drugi način nije u mogućnosti da:
1) zaštiti život ljudi;
2) spriječi bjekstvo lica zatečenog u izvršenju krivičnog djela napada na ustavno uređenje, ugrožavanja teritorijalne cjeline, podrivanja vojne i odbrambene moći, nasilja prema predstavniku najvišeg državnog organa, oružane pobune, povrede teritorijalnog suvereniteta, otmice vazduhoplova, ugrožavanja bezbjednosti leta vazduhoplova, ubistva, silovanja, teške krađe, razbojničke krađe, razbojništva, teških slučajeva razbojničke krađe i razbojništva;
3) spriječi bjekstvo lica zatečenog u izvršenju krivičnih djela za koje se gonjenje preduzima po službenoj dužnosti ako postoje osnovi sumnje da posjeduje vatreno oružje i da će ga upotrijebiti;
4) spriječi bjekstvo lica lišenog slobode ili lica za koje je izdat nalog za lišenje slobode zbog izvršenja krivičnih djela iz tač. 2 i 3 ovog člana;
5) od sebe odbije neposredni napad kojim se ugrožava njegov život; i
6) odbije napad na objekat ili lice koje obezbjeđuje.

Član 19

Ovlašćeno službeno lice može upotrijebiti vatreno oružje, samo ako upotrebom fizičke snage, palice ili drugih sredstava prinude nije u mogućnosti da izvrši službeni zadatak.
Prije upotrebe vatrenog oružja ovlašćeno službeno lice obavezno je da na to upozori građanina ili da ga opomene pucanjem u vazduh, kada je to u datim okolnostima moguće.
Pri upotrebi vatrenog oružja, ovlašćeno službeno lice obavezno je da čuva živote drugih lica.

Član 20

Ako izvršenjem službenog zadatka neposredno rukovodi starješina ili službenik koji je za to ovlašćen, vatreno oružje i druga sredstva prinude smiju se upotrijebiti samo po njegovom naređenju.

Član 21

Ovlašćeno službeno lice koje je upotrijebilo, odnosno naredilo upotrebu sredstava prinude iz čl. 17 i 18 ovog zakona, obavezno je da o tome odmah obavijesti ministra.
Ukoliko ministar ocijeni da su sredstva prinude nezakonito upotrijebljena obavezan je da najkasnije u roku od tri dana preduzme mjere za utvrđivanje odgovornosti ovlašćenog službenog lica koje je upotrijebilo, odnosno naredilo upotrebu sredstava prinude.

Član 22

Ovlašćeno službeno lice ima pravo da se posluži sredstvima veze i saobraćajnim sredstvima pravnog lica ili građanina, ukoliko na drugi način ne može uspostaviti vezu, odnosno izvršiti prevoz, u slučajevima hvatanja izvršioca krivičnog djela koji se neposredno goni, prevoženja u najbližu zdravstvenu ustanovu lica koje je teže povrijeđeno kao žrtva krivičnog djela, saobraćajne nezgode, elementarne nepogode ili drugog nesrećnog slučaja.
Ovlašćeno službeno lice iz stava 1 ovog člana, obavezno je da se legitimiše.
Vlasnik sredstava iz stava 1 ovog člana ima pravo na naknadu troškova i štete prouzrokovanih upotrebom tih sredstava.

Član 23

Kada ovlašćena službena lica vrše službene poslove na sredstvima javnog prevoza imaju pravo na besplatan prevoz tim sredstvima i prava po osnovu osiguranja.
U slučaju ostvarivanja prava iz stava 1 ovog člana, prevoznik nema pravo na naknadu od lica za izvršeni prevoz.

Član 24

Radi sprečavanja i otkrivanja krivičnih djela, pronalaženja i hvatanja učinilaca krivičnih djela za koja se gonjenje preduzima po službenoj dužnosti, pronalaženja i obezbjeđenja predmeta i tragova krivičnih djela, sprečavanja narušavanja ili uspostavljanja javnog reda i mira narušenog u većem obimu kojim se ugrožava bezbjednost drugih građana ili odbrana i bezbjednost zemlje, ministar može narediti da se izvrši zatvaranje svih prilaza određenom prostoru ili objektu i onemogući napuštanje tog prostora ili objekta bez odobrenja.
Mjere iz stava 1 ovog člana mogu trajati onoliko vremena koliko je neophodno da se izvrše službene radnje zbog kojih su mjere preduzete.

Član 25

U slučaju proglašenja vanrednog stanja na dijelu teritorije Republike, Ministarstvo će preduzeti mjere zaštite bezbjednosti Republike i njenih građana utvrđene aktom o proglašenju vanrednog stanja.

Član 26

Za vrijeme vanrednog stanja, neposredne ratne opasnosti ili rata, Ministarstvo se popunjava vojnim obveznicima koji su raspoređeni u njegov rezervni sastav.
U rezervni sastav mogu se rasporediti samo vojni obveznici koji ispunjavaju zakonom propisane uslove za rad u Ministarstvu.
Pripadnici rezervnog sastava nose uniformu i oznake zvanja pripadnika policije.

Član 27

Ministar može pripadnika rezervnog sastava pozvati radi izvršavanja određenih mirnodopskih zadataka, a naročito radi sprečavanja djelatnosti usmjerenih na ugrožavanje bezbjednosti Republike, sprečavanja, narušavanja ili uspostavljanja u većem obimu narušenog javnog reda i mira i radi pružanja pomoći u slučaju opšte opasnosti prouzrokovane elementarnim nepogodama.
Pripadnike rezervnog sastava ministar angažuje na izvršavanju zadataka iz stava 1 ovog člana dok to razlozi bezbjednosti zahtijevaju.
Za vrijeme angažovanja na izvršavanju mirnodopskih zadataka Ministarstva, pripadnici rezervnog sastava imaju prava i obaveze ovlašćenih službenih lica i službenu legitimaciju.
Za vrijeme angažovanja na izvršavanju zadataka iz stava 3 ovog člana pripadnici rezervnog sastava imaju prava iz zdravstvenog, penzijskog i invalidskog osiguranja pod uslovima utvrđenim za ovlašćena službena lica Ministarstva.

Član 28

Pripadnik rezervnog sastava obavezan je da se stručno usavršava i obučava za izvršavanje zadataka u Ministarstvu.
Pripadniku rezervnog sastava za vrijeme angažovanja na izvršavanju mirnodopskih zadataka iz člana 27 i obuke za izvršavanje tih zadataka iz stava 1 ovog člana, pored naknade utvrđene za vrijeme provedeno na vojnoj vježbi, pripada pravo i na razliku od iznosa plate utvrđene za poslove na kojima je angažovan.

GlavaIII

ODNOSI I SARADNjA SA DRUGIM ORGANIMA

Član 29

Ministarstvo je obavezno da pruža stručnu pomoć državnim organima i pravnim licima na njihov zahtjev, radi obezbjeđivanja izvršenja njihovih pravosnažnih i izvršnih odluka, ako se pri izvršenju tih odluka pruža fizički otpor ili se takav otpor može osnovano očekivati.

Član 30

Ministarstvo sarađuje sa organima unutrašnjih poslova u federaciji i drugoj republici članici i pruža im pomoć u izvršavanju poslova iz njihovog djelokruga.
Odnosi i saradnja Ministarstva sa organima unutrašnjih poslova u federaciji i republici članici zasnivaju se na pravima i obavezama određenim zakonom, na izvršavanju zajedničkih poslova, uzajamnoj saradnji i obavještavanju.

Član 31

Ovlašćeno službeno lice organa nadležnog za unutrašnje poslove iz druge republike članice može, u saglasnosti sa ministrom, preduzimati u Republici potrebne mjere i radnje u cilju pronalaženja izvršioca krivičnog djela za koje se gonjenje preduzima po službenoj dužnosti, otkrivanja ili obezbjeđivanja tragova krivičnog djela i predmeta koji mogu poslužiti kao dokaz u krivičnom postupku i prikupljanje obavještenja koja bi mogla biti od koristi za uspješno vođenje krivičnog postupka.
Izuzetno, iz razloga hitnosti, poslovi iz stava 1 ovog člana mogu se preduzeti i bez saglasnosti, pod uslovom da se o tome odmah obavijesti ministar.
Kada ovlašćeno službeno lice iz stava 1 ovog člana vrši službene zadatke u sredstvima javnog saobraćaja može, uz saglasnost ministra, sve zadatke obavljati i preduzimati potrebne mjere i radnje i kada se to saobraćajno sredstvo nalazi na teritoriji Republike.

Član 32

Ovlašćeno službeno lice koje se na teritoriji druge republike članice zatekne na mjestu događaja obavezno je da ovlašćenom službenom licu nadležnog organa, na njegov zahtjev, pruži pomoć u sprečavanju izvršenja krivičnog djela za koje se gonjenje preduzima po službenoj dužnosti, u obezbjeđivanju tragova krivičnog djela i u sprečavanju bjekstva izvršioca krivičnog djela.

GlavaIV

RADNI ODNOSI

Član 33

Na službenike Ministarstva primjenjuju se opšti propisi o radnim odnosima i propisi o državnim službenicima, ako ovim zakonom nije drukčije određeno.

Član 34

U Ministarstvu se može zaposliti lice koje, pored opštih uslova predviđenih za zapošljavanje u državnim organima, ispunjava i posebne uslove:
- da nije osuđivano za krivična djela za koja se gonjenje preduzima po službenoj dužnosti;
- da se protiv njega ne vodi krivični postupak za krivična djela za koja se gonjenje preduzima po službenoj dužnosti.

Član 35

Radna mjesta koja se popunjavaju bez javnog oglašavanja utvrđuju se aktom o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji.
Za policajca - pripravnika može biti primljeno lice koje, pored uslova iz člana 34 ovog zakona, ispunjava i sledeće posebne uslove:
- da imaIViliIIIstepen stručne spreme;
- da ima određene psihofizičke i druge sposobnosti;
- da je mlađi od 25 godina; i
- da je, ako se radi o muškarcu, odslužio vojni rok, osim ako je završio srednju školu unutrašnjih poslova.
Pravilnik o psihofizičkim i drugim sposobnostima koje treba da ispunjava kandidat za policajca - pripravnika donosi ministar.

Član 36

Lice koje ispunjava uslove iz čl. 34 i 35 ovog zakona može se, radi obavljanja poslova bezbjednosti, primiti po ugovoru na određeno vrijeme.
Ugovorom iz stava 1 ovog člana utvrđuje se radno mjesto, mjesto službovanja i vrijeme trajanja službe, a mogu se utvrditi i druga prava i obaveze.
Odluku o broju i načinu prijema službenika, po ugovoru na određeno vrijeme, donosi ministar uz saglasnost nadležnog tijela Vlade.

Član 37

Službenici Ministarstva obavezni su da izvrše sva naređenja ministra, odnosno nadležnog starješine izdata radi obavljanja poslova, osim onih kojima se naređuje obavljanje radnje koja predstavlja krivično djelo.

Član 38

Službenik Ministarstva može biti raspoređen na druge poslove za koje se traži stručna sprema koju službenik ima, ako potreba službe to zahtijeva. Za raspoređivanje nije potreban pristanak službenika.
Raspoređeni službenik obavezan je da se javi na posao u roku određenom rješenjem o raspoređivanju.
Ako se službenik ne javi na posao u roku iz stava 2 ovog člana, a ne opravda svoje zakašnjenje, prestaje mu rad u Ministarstvu.
Prigovor protiv rješenja o raspoređivanju ne odlaže izvršenje.

Član 39

Kada potrebe službe zahtijevaju, službenik je obavezan da službene poslove vrši van redovnog radnog vremena i duže od punog radnog vremena.

Član 40

Ministar ili ovlašćeni starješina može narediti da službenik odloži ili prekine korišćenje godišnjeg odmora radi izvršenja neodložnih službenih poslova.
Službeniku kojem je odloženo ili prekinuto korišćenje godišnjeg odmora omogućiće se naknadno korišćenje godišnjeg odmora.
Službenik ima pravo na naknadu putnih troškova prouzrokovanih prekidom godišnjeg odmora.

Član 41

Službenici Ministarstva ne mogu da rade u drugom organu, pravnom licu, radnji, niti mogu obavljati preduzetničku djelatnost.

Član 42

Službeniku koji je zbog povrede službene dužnosti privremeno udaljen iz Ministarstva ili sa poslova koje je do tada obavljao, privremeno se oduzima službena legitimacija, odnosno posebna legitimacija, oružje i zabranjuje nošenje uniforme.

Član 43

Ministarstvo obezbjeđuje stručno osposobljavanje i usavršavanje službenika, u skladu sa aktom Ministarstva donijetim na osnovu zakona.

Član 44

Zbog karaktera i specifičnosti vršenja unutrašnjih poslova u Ministarstvu, može se, pod uslovima i na način propisan Zakonom o zdravstvenoj zaštiti organizovati obavljanje zdravstvene zaštite za službenike Ministarstva.

Član 45

U Republici se može osnovati srednja škola unutrašnjih poslova radi školovanja stručnog kadra.
Osnivanje škole, utvrđivanje nastavnog plana i programa, obezbjeđenje nastavnog osoblja i drugih uslova za njen rad, vrši se u skladu sa odredbama Zakona o srednjoj školi.

Član 46

Ministarstvo može organizovati kurs za policajce - pripravnike.
Prijem lica na kurs vrši se na osnovu konkursa.
Dužina trajanja kursa određuje se aktom Ministarstva.
Polaznike koji uspješno završe kurs ministar raspoređuje na radna mjesta u Ministarstvu.

Član 47

Odnosi između Ministarstva i polaznika kursa za policajce - pripravnike uređuju se ugovorom.
Polazniku kursa, za vrijeme njegovog trajanja, obezbjeđuje se smještaj i ishrana, uniforma, obuća, odjeća, udžbenici, zdravstveno i invalidsko osiguranje, ukoliko to osiguranje nema po drugom osnovu, i drugi troškovi osposobljavanja koje odredi ministar.

Član 48

Program stručne obuke policajca - pripravnika, uslove koje treba da ispunjava lice koje izvodi nastavu, kao i druga pitanja u vezi sa održavanjem kursa uređuju se posebnim aktom Ministarstva.

Član 49

Službenike Ministarstva koji su se naročito istakli u obavljanju službenih zadataka ministar može nagraditi.

Član 50

(Brisan na osnovu Zakona o penzijskom i invalidskom osiguranju - "Sl. list RCG", br. 54/03)

Član 51

Službeniku prestaje služba i ako je pravosnažnom odlukom suda osuđen za krivična djela iz člana 34 ovog zakona.

Član 52

Službeniku kod koga nastanu promjene u psihofizičkom ili opštem zdravstvenom stanju koje ga čine nesposobnim za obavljanje zadataka prestaje radni odnos.
Postojanje nesposobnosti u smislu stava 1 ovog člana utvrđuje ovlašćena zdravstvena ustanova, na predlog Ministarstva.

Član 53

Službeniku koji je ostvario pravo na penziju pripada naknada troškova za selidbu u mjesto u koje želi da se nastani, ako je u mjesto stanovanja bio raspoređen po potrebi službe.
Pravo iz stava 1 ovog člana pripada i porodici umrlog službenika koji je u mjesto stanovanja bio raspoređen po potrebi službe.
Pravo na naknadu troškova iz st. 1 i 2 ovog člana može se ostvariti u roku od jedne godine od prestanka službe, odnosno od smrti službenika.

Član 54

Troškove sahrane službenika koji u vršenju ili povodom vršenja službenih poslova izgubi život snosi Ministarstvo.
U slučaju iz stava 1 ovog člana, porodici koju je službenik izdržavao pripada jednokratna novčana pomoć u visini od 24 plate umrlog ostvarene u poslednjem mjesecu.

Član 55

Građanin koji Ministarstvu ili ovlašćenom službenom licu pruži pomoć u vršenju službenih zadataka i pri tome se povrijedi, razboli ili bude trajno onesposobljen za vršenje svog poziva ostvaruje prava iz penzijskog, invalidskog i zdravstvenog osiguranja kao službenik koji je pretrpio nesreću na radu ili u vezi sa radom.
Ako prilikom pružanja pomoći ih stava 1 ovog člana građanin izgubi život ili umre od zadobijenih povreda, njegova porodica ima pravo iz penzijskog i invalidskog osiguranja kao i porodica službenika Ministarstva koji je izgubio život u vršenju ili povodom vršenja službenih poslova.

GlavaV

DISCIPLINSKA I MATERIJALNA ODGOVORNOST

Član 56

Rukovodilac organizacione jedinice izriče mjere disciplinske odgovornosti za sledeće povrede radnih obaveza:
1) nedolaska na posao u određeno vrijeme i odlaska sa posla prije isteka radnog vremena;
2) nesavjesnog i neurednog čuvanja službenih spisa ili podataka;
3) neopravdanog izostajanja sa posla do dva radna dana u toku jedne kalendarske godine;
4) nenošenja ili neurednog nošenja službene uniforme i oružja.
Za povrede radnih obaveza iz stava 1 ovog člana može se izreći novčana kazna u iznosu od 10 do 30% od mjesečne plate službenika ostvarene u mjesecu u kojem se mjera izriče.
Protiv rješenja o izrečenoj disciplinskoj mjeri iz stava 1 ovog člana može se izjaviti prigovor ministru u roku od osam dana od dana prijema rješenja.

Član 57

Ministar izriče mjere disciplinske odgovornosti za sledeće povrede radnih obaveza:
1) odbijanje izvršenja službenog naređenja ili neizvršavanja službenog naređenja ili omalovažavanja naređenja starješine izdatog u vršenju ili povodom vršenja službenog zadatka;
2) samovoljnog napuštanja radnog mjesta, pozorničkog mjesta ili mjesta obezbjeđenja određenih objekata i lica;
3) samovoljnog napuštanja jedinice ili mjesta određenog za pripravnost;
4) izdavanja ili izvršavanja naređenja kojim se protivpravno ugrožava sigurnost ljudi ili imovine;
5) nepreduzimanja ili nedovoljnog preduzimanja mjera za bezbjednost lica, imovine i povjerenih stvari;
6) svake radnje, odnosno propuštanje radnje kojom se onemogućava, ometa ili otežava izvršavanje službenih zadataka;
7) ponašanja koje šteti ugledu službe ili narušava odnose među službenicima;
8) gubljenja ili oštećenja tehnike ili druge opreme;
9) odavanje službene ili druge tajne utvrđene zakonom ili opštim aktom;
10) nepreduzimanja mjera ili nepružanja pomoći, u okviru svojih službenih obaveza, službenicima Ministarstva i druge neophodne pomoći drugim državnim organima;
11) protivpravnog pribavljanja lične ili imovinske koristi za sebe ili drugog u vezi sa radom;
12) bavljenja poslovima koji su nespojivi sa službenom dužnošću;
13) svake radnje koja predstavlja krivično djelo izvršeno na radu ili u vezi sa radom;
14) izdavanje naređenja čije bi izvršenje predstavljalo krivično djelo; i
15) prikrivanja izvršenja težeg prestupa radnih dužnosti od strane neposrednog starješine.
Za povrede radnih obaveza iz stava 1 ovog člana mogu se izreći disciplinske mjere:
1) novčana kazna u iznosu od 30 do 50% mjesečne plate u vremenu od jednog do tri mjeseca; i
2) prestanak radnog odnosa.
Protiv rješenja iz stava 1 ovog člana može se izjaviti prigovor ministru u roku od osam dana od prijema rješenja.

Član 58

Disciplinski postupak protiv službenika za povredu radnih obaveza iz člana 56 ovog zakona pokreće neposredni rukovodilac, a za povrede radnih obaveza iz člana 57 ovog zakona disciplinski tužilac na predlog neposrednog rukovodioca.
Svaki službenik ima pravo na inicijativu za pokretanje disciplinskog postupka, koja mora biti obrazložena.

Član 59

Za povrede radnih obaveza za koje disciplinske mjere izriče ministar, postupak vodi i predlaže odluku disciplinska komisija koju imenuje ministar.

Član 60

Disciplinski postupak za utvrđivanje disciplinske odgovornosti vodi se u skladu sa odgovarajućim pravilnikom Ministarstva.

GlavaVI

SREDSTVA ZA RAD

Član 61

Republika obezbjeđuje materijalne i druge uslove za vršenje poslova Ministarstva.
Sredstva za rad Ministarstva obezbjeđuju se budžetom Republike.
Zbog posebnih uslova rada, težine i prirode poslova ovlašćenim službenicima obezbjeđuju se, za najmanje 30%, uvećana sredstva za plate u odnosu na sredstva koja se obezbjeđuju za službenike ostalih državnih organa uprave.
Zvanja, napredovanja, plate, naknade i druga primanja iz radnih odnosa službenika Ministarstva uređuju se aktom ministra, u skladu sa propisom Vlade.

GlavaVII

PRELAZNE I ZAVRŠNE ODREDBE

Član 62

Podzakonski propisi za sprovođenje ovog zakona donijeće se u roku od šest mjeseci od dana stupanja na snagu ovog zakona.

Član 63

Stupanjem na snagu ovog zakona prestaje da važi Zakon o unutrašnjim poslovima ("Službeni list SRCG", br. 13/85, 32/89 i "Službeni list RCG", br. 20/93).

Član 64

Ovaj zakon stupa na snagu osmog dana od dana objavljivanja u "Službenom listu Republike Crne Gore".