ZAKON

O POREZU NA NEPOKRETNOSTI

(Objavljen u "Sl. listu RCG", br. 65 od 31. decembra 2001, 69/03, "Sl. listu Crne Gore", br. 75 od 21. decembra 2010)

Opšte odredbe

Član 1

(1) Ovim zakonom uređuju se osnovni elementi poreza na nepokretnosti.
(2) Porez na nepokretnosti uvodi jedinica lokalne samouprave svojim propisom.

Član 2

Prihodi od poreza na nepokretnosti pripadaju jedinici lokalne samouprave na čijoj teritoriji se nalazi nepokretnost.

Predmet oporezivanja

Član 3

(1) Porez na nepokretnosti plaća se na nepokretnosti koje se nalaze na teritoriji Crne Gore, a koje nijesu izuzete ovim zakonom.
(2) Nepokretnostima iz stava 1 ovog člana smatraju se:
- zemljište (građevinsko, šumsko, poljoprivredno i ostalo);
- građevinski objekti (poslovni, stambeni, stambeno-poslovni i drugi objekti);
- posebni djelovi stambene zgrade (stanovi, poslovne prostorije, podrumi, garaže, odnosno garažna mjesta i dr.).
(3) Zgrade i drugi građevinski objekti koji su u odvojenom vlasništvu od zemljišta, kao i stambene i poslovne jedinice zgrada mogu se zasebno oporezivati.

Poreski obveznik

Član 4

(1) Obveznik poreza na nepokretnosti je vlasnik nepokretnosti na dan 1. januara godine za koju se utvrđuje porez.
(2) Kad je vlasnik nepokretnosti nepoznat ili nije određen, obveznik poreza na nepokretnosti je korisnik te nepokretnosti.
(3) Ako više lica ima susvojinu ili zajedničku svojinu na istoj nepokretnosti, obveznik poreza na nepokretnosti je svako od tih lica srazmjerno svom udjelu. Poreski obveznici solidarno su odgovorni za plaćanje poreza na nepokretnosti.

Poreska osnovica

Član 5

(1) Osnovica poreza na nepokretnosti je tržišna vrijednost nepokretnosti.
(2) Tržišnu vrijednost nepokretnosti predstavlja vrijednost te nepokretnosti na dan 1. januara godine za koju se porez utvrđuje.

Kriterijumi za određivanje tržišne vrijednosti nepokretnosti

Član 6

(1) Osnovni kriterijumi za određivanje tržišne vrijednosti nepokretnosti su:
1) namjena nepokretnosti;
2) veličina nepokretnosti;
3) mjesto gdje se nepokretnost nalazi;
4) kvalitet nepokretnosti i
5) drugi elementi koji mogu imati uticaja na tržišnu vrijednost nepokretnosti.
(2) Bliže kriterijume i metodologiju za određivanje tržišne vrijednosti nepokretnosti propisuje Vlada Crne Gore (u daljem tekstu: Vlada), na predlog organa državne uprave nadležnog za poslove finansija (u daljem tekstu: Ministarstvo).
(3) Metodologija iz stava 2 ovog člana usklađuje se sa tržišnim uslovima, a najmanje jedanput u tri godine.

Nastanak poreske obaveze

Član 7

(1) Obaveza po osnovu poreza na nepokretnosti nastaje 1. januara godine za koju se porez utvrđuje.
(2) Tržišnu vrijednost nepokretnosti iz stava 1 ovog člana određuje nadležni poreski organ jedinice lokalne samouprave.

Član 8

U slučaju nastanka štete na nepokretnostima usled više sile (suše, poplave, požara, zemljotresa...), jedinica lokalne samouprave može, sama ili na zahtjev poreskog obveznika, izvršiti ponovnu procjenu tržišne vrijednosti nepokretnosti iz člana 7 ovog zakona.

Poreske stope

Član 9

Stopa poreza na nepokretnosti je proporcionalna i može iznositi od 0,10% do 1,00% tržišne vrijednosti nepokretnosti.

Član 9a

(1) Jedinica lokalne samouprave može utvrditi višu poresku stopu od stope utvrđene u skladu sa članom 9 ovog zakona i to za:
1) poljoprivredno zemljište koje se ne obrađuje;
2) sekundarni stambeni objekat, odnosno stan;
3) objekat koji je izgrađen suprotno zakonu;
4) ugostiteljski objekat koji se nalazi u zoni prioritetnog turističkog lokaliteta, a na osnovu akta Vlade o utvrđivanju prioritetnog turističkog lokaliteta;
5) građevinsko zemljište koje nije privedeno namjeni u skladu sa planskom dokumentacijom.
(2) Za poljoprivredno zemljište iz stava 1 tačka 1 ovog člana poreska stopa se može uvećati 50% u odnosu na utvrđenu poresku stopu.
(3) Bliži propis šta se smatra poljoprivrednim zemljištem koje se obrađuje donosi organ državne uprave nadležan za poslove poljoprivrede.
(4) Za sekundarni stambeni objekat, odnosno stan iz stava 1 tačka 2 ovog člana poreska stopa se može uvećati 100% u odnosu na utvrđenu poresku stopu.
(5) Pod sekundarnim stambenim objektom iz stava 1 tačka 2 ovog člana smatra se stambeni objekat, odnosno stan koji nije prebivalište vlasnika nepokretnosti.
(6) Za objekat iz stava 1 tačka 3 ovog člana poreska stopa se može uvećati u odnosu na utvrđenu poresku stopu i to:
- za objekat sa građevinskom dozvolom za koji investitor nije pribavio upotrebnu dozvolu u skladu sa zakonom 25%;
- za objekat ili posebni dio objekta koji nije izgrađen u skladu sa građevinskom dozvolom 50%;
- za objekat koji nije predviđen prostorno-planskom dokumentacijom 100%;
- za objekat koji je izgrađen bez građevinske dozvole na području za koje postoji detaljni urbanistički plan kojim je taj objekat planiran 100%;
- za objekat koji je izgrađen na tuđem zemljištu 150%.
(7) Za ugostiteljski objekat iz stava 1 tačka 4 ovog člana organ lokalne samouprave može propisati poresku stopu i to za:
- ugostiteljski objekat kategorije 3 *** od 2 do 2,5% tržišne vrijednosti nepokretnosti;
- ugostiteljski objekat kategorije 2 ** od 3 do 3,5% tržišne vrijednosti nepokretnosti;
- ugostiteljski objekat kategorije 1 * od 4 do 4,5% tržišne vrijednosti nepokretnosti;
- ugostiteljski objekti koji se ne kategorišu od 5 do 5,5% tržišne vrijednosti nepokretnosti.
(8) Pod ugostiteljskim objektom iz stava 1 tačka 4 ovog člana smatra se objekat u kome se obavlja ugostiteljska djelatnost (hotel & resort, wild beauty resort, hotel, mali hotel, boutique hotel, hotel garni, aparthotel, condohotel, hostel, pansion, motel, turističko naselje, etno selo,eko lodge, vila, gostionica, planinarski dom, odmaralište, kamp i sl.), a koji se nalazi u zoni prioritetnog turističkog lokaliteta.
(9) Za građevinsko zemljište iz stava 1 tačka 5 ovog člana poreska stopa se može uvećati 150% u odnosu na poresku stopu utvrđenu u skladu sa članom 9 ovog zakona.
(10) Građevinskim zemljištem iz stava 1 tačka 5 ovog člana smatra se zemljište