Na osnovu člana 1 1 stav 3 Zakona o zaštiti vazduha ("Službeni list CG", broj 25/10), Vlada Crne Gore na sjednici od 8 jula 2010. godine, donijela je

UREDBU

O USPOSTAVLjANjU MREŽE MJERNIH MJESTA ZA PRAĆENjE KVALITETA VAZDUHA

(Objavljena u "Sl. listu Crne Gore", br. 44 od 30. jula 2010, 13/11)

Predmet

Član 1

Ovom uredbom utvrđuju se zone kvaliteta vazduha u Crnoj Gori, kriterijumi za određivanje lokacija mjernih mjesta i minimalnog broja mjernih mjesta, smanjivanje broja mjernih mjesta, broj, raspored i tačne lokacije mjernih mjesta, njihova namjena i karakteristike i vrste zagađujućih materija čije se koncentracije prate za svako mjerno mjesto pojedinačno.

Zone kvaliteta vazduha

Član 2

Teritorija Crne Gore razgraničava se na zone kvaliteta vazduha u skladu sa Prilogom 1 koji je odštampan uz ovu uredbu i čini njen sastavni dio.
Zone kvaliteta vazduha iz stava 1 ovog člana, određene su preliminarnom procjenom kvaliteta vazduha u odnosu na granice ocjenjivanja zagađujućih materija na osnovu dostupnih podataka o koncetracijama zagađujućih materija i modeliranjem postojećih podataka.
Granice zona kvaliteta vazduha podudaraju se sa spoljnim administrativnim granicama opština koje se nalaze u sastavu tih zona u skladu sa Prilogom 1.

Značenje izraza

Član 3

Izrazi upotrijebljeni u ovoj uredbi imaju sljedeće značenje:
1) gradsko područje je izgrađeno urbanizovano područje, u kojem nema neizgrađenih područja osim gradskih parkova;
2) prigradsko područje je područje čija je gustina izgrađenosti manja od gradskog područja u kojem ima neizgrađenih područja (poljoprivredno zemljište, šuma, i sl.), kao i naselje koje nije povezano sa gradskim područjem;
3) ruralno područje je neizgrađeno područje (šuma, poljoprivredno zemljište i sl.);
4) mjerno mjesto za mjerenje zagađenja koje potiče od saobraćaja je mjerno mjesto na kojem se vrši mjerenje stepena zagađenja vazduha koji dominantno potiče sa obližnjih saobraćajnica;
5) mjerno mjesto za mjerenje industrijskog zagađenja je mjerno mjesto na kojem se vrši mjerenje stepena zagađenja koji dominantno potiče iz industrijskih izvora, ili sa industrijskog područja sa višestrukim izvorima zagađenja;
6) mjerno mjesto za mjerenje pozadinskog zagađenja je mjerno mjesto koje nije pod direktnim uticajem izvora zagađenja, na kojem se vrši mjerenje uticaja zagađenja vazduha iz svih izvora koji se u odnosu na mjerio mjesto nalaze suprotno od smjera vjetra;
7) gornja granica ocjenjivanja je propisani nivo ispod koga se ocjenjivanje kvaliteta vazduha može vršiti kombinacijom mjerenja i metoda modeliranja i/ili indikativnog mjerenja;
8) donja granica ocjenjivanja je nivo ispod kojeg se metode modeliranja i objektivne procjene mogu koristiti kao isključivi izvor podataka za ocjenjivanje kvaliteta vazduha;
9) EMEP je program saradnje za praćenje i procjenu prekograničnog prenosa zagađujućih materija u vazduhu na velikim udaljenostima u Evropi;
10) prekursori ozona su supstance koje doprinose stvaranju prizemnog ozona.

Vrste mjernih mjesta

Član 4

Vrste mjernih mjesta u državnoj mreži određuju se na osnovu karakteristika šireg područja na kojem se nalazi mjerno mjesto (gradsko, prigradsko i ruralno) i namjene mjerenja, radi procjene industrijskog, pozadinskog, ili zagađenja koje potiče od saobraćajnica.

Lokacije mjernih mjesta

Član 5

Lokacije za postavljanje mjernih mjesta za mjerenje koncentracija sumpor-dioksida, azot-dioksida i azotnih oksida, suspendovanih čestica (PM10 i PM2,5), olova, benzena, ugljen-monoksida, benzo(a)pirena, arsena, kadmijuma i nikla u vazduhu određuju se na osnovu kriterijuma iz čl. 6 i 7 ove uredbe.

Kriterijumi za određivanje lokacija mjernih mjesta za praćenje kvaliteta vazduha radi zaštite zdravlja ljudi

Član 6

Mjerna mjesta za praćenje kvaliteta vazduha, radi zaštite zdravlja ljudi postavljaju se za prikupljanje podataka o:
- područjima unutar zona gdje se pojavljuju najviše koncentracije zagađujuće materije kojima je stanovništvo izloženo direktno ili indirektno, u vremenskom periodu koji je značajan u odnosu na period usrednjavanja za pojedine granične vrijednosti kvaliteta vazduha (satna, dnevna i godišnja);
- stepenu zagađenja u drugim područjima unutar zona koja su reprezentativna za izloženost cjelokupnog stanovništva i
- taloženju teških metala i policikličnih aromatičnih ugljovodonika koji ukazuju na indirektnu izloženost stanovništva zagađenju putem lanca ishrane.
Mjerna mjesta se postavljaju tako da uzorak vazduha bude reprezentativan za kvalitet vazduha na širem području, najmanje 250 mx250 m na mjestima gdje se mjeri industrijsko zagađenje i najmanje u dužini od 100 m na prometnim saobraćajnicama.
Mjerna mjesta za mjerenje pozadinskog zagađenja u gradskim područjima postavljaju se tako da uzorak vazduha bude reprezentativan za područje od nekoliko kvadratnih kilometara, tako da na nivo zagađenja utiče ukupno zagađenje iz svih izvora koji se u odnosu na mjerno mjesto nalaze suprotno od smjera vjetra.
Mjerna mjesta za procijenu nivoa pozadinskog zagađenja u ruralnim područjima postavljaju se na udaljenosti od najmanje 5 km od industrijskih izvora zagađenja vazduha.
Mjerna mjesta treba da budu, gdje god je to moguće reprezentativna za slične lokacije koje nijesu u njihovoj neposrednoj blizini.
Kvalitet vazduha u odnosu na granične vrijednosti uspostavljene radi zaštite zdravlja ljudi ne ocjenjuje se: u nenaseljenim područjima i u područjima gdje javnost nema pristupa, u fabričkim krugovima, ili industrijskim postrojenjima.

Kriterijumi za određivanje lokacija mjernih mjesta za praćenje koncentracija ozona radi zaštite zdravlja ljudi

Član 7

Lokacije mjernih mjesta za mjerenje koncentracija ozona određuju se na osnovu kriterijuma datih u Prilogu 2 koji je odštampan uz ovu uredbu i čini njen sastavni dio.

Kriterijumi za određivanje minimalnog broja mjernih mjesta za praćenje zagađujućih materija

Član 8

U zonama gdje su mjerenja na fiksnim mjernim mjestima jedini izvor podataka o zagađenju vazduha, mimimalan broj mjernih mjesta za mjerenja koncentracije sumpor-dioksida, azot-dioksida, suspendovanih čestica (PM10