Na osnovu člana 82 stav 1 tač. 2 i 17 i člana 91 stav 1 Ustava Crne Gore, Skupština Crne Gore 24. saziva, na prvoj sjednici prvog redovnog (proljećnjeg) zasijedanja u 2011. godini, dana 8. marta 2011. godine, donijela je

Zakon

o potvrđivanju Konvencije o dodatnoj naknadi za nuklearne štete

(Objavljeno u "Sl. listu cg - međunarodni ugovori", br. 3 od 16 marta 2011)

Član 1

Potvrđuje se Roterdamska konvencija o dodatnoj naknadi za nuklearne štete, usvojena 12. septembra 1997. godine u Beču, u originalu na engleskom, arapskom, kineskom, francuskom, ruskom i španskom jeziku.

Član 2

Tekst Konvencije iz člana 1 ovog zakona, u originalu na engleskom i u prevodu na crnogorski jezik glasi:
Konvencija o dodatnoj naknadi za nuklearne štete
1. Konvencija o dodatnoj naknadi za nuklearne štete je usvojena 12. septembra 1997. godine na Diplomatskoj konferenciji održanoj od 8. do 12. septembra 1997. godine, a otvorena je za potpisivanje u Beču 29. septembra 1997. godine na 41. Generalnoj konferenciji Međunarodne agencije za atomsku energiju. Konvencija ostaje otvorena za potpisivanje sve do njenog stupanja na snagu.
2. U skladu sa članom DžDž, Konvencija stupa na snagu devedesetog dana nakon dana kada je najmanje pet država sa minimum 400.000 jedinica instalisanog nuklearnog kapaciteta deponovalo instrument na koji se upućuje u članu DžVIII. Nakon njenog stupanja na snagu, svaka država koja nije potpisala konvenciju može da joj pristupi.
3. Skreće se pažnja na član DžVIII stav 1 i član DžIDž stav 1 koji predviđaju da će se isprave o potvrđivanju, prihvatanju, odobravanju ili pristupanju prihvatati samo od države koja je potpisnica bilo Bečke konvencije ili Pariške konvencije, ili države koja izjavi da je njeno domaće pravo u saglasnosti sa odredbama Aneksa konvencije pod uslovom da je, u slučaju države koja ima na svojoj teritoriji neko nuklearno postrojenje kako je definisano Konvencijom o nuklearnoj sigurnosti od 17. juna 1994. godine, ona strana ugovornica te konvencije.
4. Tekst konvencije, uzet iz ovjerenog primjerka, objavljujemo u prilogu koji slijedi na informisanje svim članicama.
Konvencija o dodatnoj naknadi za nuklearne štete
STRANE UGOVORNICE,
UVIĐAJUĆI važnost mjera predviđenih Bečkom konvencijom o građanskoj odgovornosti za nuklearne štete i Pariškoj konvenciji o odgovornosti trećih strana na polju nuklearne energije, kao i domaćeg zakonodavstva o naknadi za nuklearne štete u saglasnosti sa principima ovih konvencija;
U ŽELjI da se u čitavom svijetu uspostavi režim kojim će se dopuniti i unaprijediti ove mjere u smislu povećanja iznosa naknade za nuklearne štete;
UVIĐAJUĆI nadalje da bi takav svjetski režim odgovornosti podstakao regionalnu i globalnu saradnju na afirmisanju višeg nivoa nuklearne sigurnosti u skladu sa principima međunarodnog partnerstva i solidarnosti;
SPORAZUMJELE SU SE o sljedećem:

POGLAVLjE I

OPŠTE ODREDBE

Definicije

Član I

Za svrhe ove konvencije:
a. Bečka konvencija označava Bečku konvenciju o građanskoj odgovornosti za nuklearne štete od 21. maja 1963. godine i sve amandmane na konvenciju koji su na snazi za stranu ugovornicu ove konvencije.
b. Pariška konvencija označava Parišku konvenciju o odgovornosti trećih strana na području nuklearne energije od 29. jula 1960. godine i sve amandmane na konvenciju koji su na snazi za stranu ugovornicu ove konvencije.
c. posebno pravo vučenja (Special Dranjing Right), u daljem tekstu SDR, označava jedinicu računa kako je definisao Međunarodni monetarni fond koji je koristi za sopstvene operacije i transakcije.
d. nuklearni reaktor označava svaki objekat koji sadrži nuklearno gorivo tako raspoređeno da se u njemu može odvijati samoodrživi lančani proces nuklearne fisije bez dodatnih izvora neutrona.
e. država u kojoj se nalazi postrojenje označava, u odnosu na neko nuklearno postrojenje, stranu ugovornicu na čijoj se teritoriji to postrojenje nalazi ili, ako se ono nalazi van teritorije bilo koje države, stranu ugovornicu koja koristi takvo postrojenje ili na osnovu čijeg ovlašćenja se ono koristi.
f. nuklearna šteta označava:
i. gubitak života ili tjelesnu povredu;
ii. gubitak ili oštećenje dobara;
i svaku od sljedećih stavki u obimu utvrđenom zakonima nadležnog suda:
iii. ekonomski gubitak koji nastane usljed gubitka ili štete na koje se upućuje u al. (i) ili (ii), u onoj mjeri u kojoj nisu uključen u te alineje, ako ga snosi lice koje ima pravo na zahtjev za naknadu štete u odnosu na takav gubitak ili štetu;
iv. troškove mjera vraćanja štete nanesene životnoj sredini u pređašnje stanje, osim ako takvo oštećenje nije beznačajno, ako su takve mjere zaista preduzete ili će se preduzeti, a u onoj mjeri u kojoj nisu obuhvaćene alinejom (ii);
v. gubitak prihoda koji potiče od ekonomskog interesa vezanog za korišćenje ili uživanje životne sredine, do koga dođe usljed značajne štete nanesene životnoj sredini, a u onoj mjeri u kojoj nije obuhvaćen alinejom (ii);
vi. troškove preventivnih mjera, kao i dalji gubitak ili štetu izazvanu takvim mjerama;
vii. sve ostale ekonomske gubitke, izuzev onih izazvanih štetom nanesenoj životnoj sredini, ako to dozvoljava opšti zakon o građanskoj odgovornosti nadležnog suda,
u slučaju al. (i) do (v) i (vii) u prethodnom tekstu, u mjeri u kojoj gubitak ili šteta nastanu kao posljedica jonizujućeg zračenja koje emituje bilo koji izvor zračenja unutar nekog nuklearnog postrojenja, ili koje emituje nuklearno gorivo ili radioaktivni proizvodi ili otpad u ili nuklearni materijal koji se nalazi u jednom nuklearnom postrojenju, kao i nuklearni materijal koji dolazi iz nuklearnog postrojenja, koji je u njemu proizveden ili se u njega šalje, bilo da to nastaje usljed radioaktivnih svojstava takve materije, ili kombinacije tih svojstava sa otrovnim, eksplozivnim ili drugim opasnim svojstvima takvih materija.
g. mjere vraćanja u pređašnje stanje označavaju sve razumne mjere koje su odobrili nadležni organi države u kojoj su mjere preduzete, a koje imaju za cilj da vrate u pređašnje stanje ili saniraju oštećene ili uništene komponente životne sredine, ili da uvedu, gdje je to razumno, ekvivalente tih komponenti u životnu sredinu. Zakoni države u kojoj je pretrpljena šteta utvrđuju ko ima pravo preduzimanja takvih mjera.
h. preventivne mjere označavaju sve razumne mjere koje preduzima bilo koje lice nakon što dođe do nuklearnog udesa kako bi se spriječila ili na minimum svela šteta na koju se upućuje u tač. (f) al. (i) do (v) ili (vii), što podliježe odobravanju od strane nadležnih organa kako se zahtijeva zakonima države u kojoj su mjere preduzete.
i. nuklearni udes označava događaj ili niz događaja istog porijekla koji prouzrokuju nukelarnu štetu ili, ali samo u odnosu na preventivne mjere, stvara ozbiljnu i neposrednu prijetnju od izazivanja takve štete.
j. instalisani nuklearni kapacitet označava za svaku stranu ugovornicu ukupan broj jedinica datih formulom predviđenom članom IV stav 2; a "termoenergija" označava maksimalnu termoenergiju odobrenu od strane nadležnih nacionalnih organa.
k. pravo nadležnog suda označava pravo suda koji ima sudsku nadležnost na osnovu ove konvencije, uključujući odredbe koje se odnose na sukob zakona.
l. razumne mjere označavaju mjere koje se po zakonima nadležnog suda smatraju za primjerene i srazmjerne imajući u vidu sve okolnosti, na primjer:
prirodu i obim pretrpljene štete ili, u slučaju preventivnih mjera, prirodu i obim rizika od takvih šteta;
i. obim do koga je vjerovatno, u vrijeme kada su