Na osnovu člana 70. stav 1. tačka 2. Ustava Republike Srpske i člana 116. Poslovnika Narodne skupštine Republike Srpske ("Službeni glasnik Republike Srpske", broj 10/96), Narodna skupština Republike Srpske, na Osmoj sednici održanoj 11. novembra 1999. godine, donela je

ZAKON

O ŽIGOVIMA

(Objavljen u "Sl. glasniku Republike Srpske", br. 36/99)

I. OSNOVNE ODREDBE

Član 1.

Ovim zakonom uređuje se način sticanja i zaštita prava na znak u prometu robe, odnosno usluga.
Žig je pravo kojim se štiti znak koji u prometu služi za razlikovanje robe, odnosno usluga jednog fizičkog ili pravnog lica od iste ili slične robe, odnosno usluga drugog fizičkog ili pravnog lica.

Član 2.

Žig može biti individualni ili kolektivni.
Kolektivni žig imaju pravo da koriste više lica iz člana 1. stav 2. ovog zakona za obeležavanje svoje robe, odnosno usluga u prometu.
Korisnik kolektivnog žiga ima pravo da koristi taj žig samo na način predviđen opštim aktom o kolektivnom žigu.

Član 3.

Žigom, u smislu ovog zakona, ne smatraju se pečat, štambilj i punc (službeni znak za obeležavanje dragocenih metala, mera i sl.).

II. PREDMET I USLOVI ZAŠTITE

Član 4.

Žigom se štiti znak koji služi za razlikovanje robe, odnosno usluga u prometu, koji se može grafički predstaviti. Znak se može sastojati na primer od reči, slogana, slova, brojeva, slika, crteža, rasporeda boja, trodimenzionalnih oblika, kombinacija tih znakova, kao i od muzičkih fraza koje se mogu grafički prikazati.

Član 5.

Žigom se ne može zaštiti znak:
1) koji je protivan moralu ili zakonu;
2) koji po svom ukupnom izgledu nije podoban za razlikovanje robe, odnosno usluga u prometu;
3) koji isključivo predstavlja oblik određen prirodom robe ili oblik robe neophodan za dobijanje određenog tehničkog rezultata;
4) koji isključivo označava vrstu robe, odnosno usluga, njihovu namenu, vreme ili način proizvodnje, kvalitet, cenu, količinu, masu i geografsko poreklo;
5) koji je uobičajen za označavanje određene vrste robe, odnosno usluga;
6) koji svojim izgledom ili sadržajem može da stvori zabunu u prometu u pogledu porekla, vrste, kvaliteta ili drugih svojstava robe, odnosno usluga;
7) koji sadrži zvanične znakove ili punceve za kontrolu ili garanciju kvaliteta ili ih podražava;
8) koji je istovetan zaštićenom znaku drugog lica za istu ili sličnu vrstu robe, odnosno usluga;
9) koji je sličan zaštićenom znaku drugog lica za istu ili sličnu vrstu robe, odnosno usluga ako ta sličnost može da stvori zabunu u prometu i dovede u zabludu učesnike u prometu;
10) koji je, bez obzira na robu, odnosno usluge na koje se odnosi, kod učesnika u prometu u Republici Srpskoj, nesumnjivo poznat kao znak visokog renomea kojim svoju robu, odnosno usluge obeležava drugo lice (čuveni žig);
11) koji svojim izgledom ili sadržajem povređuje autorska prava ili prava industrijske svojine;
12) koji sadrži državni ili drugi javni grb, zastavu ili amblem, naziv ili skraćenicu naziva neke zemlje ili međunarodne organizacije, kao i njihovo podražavanje, osim po odobrenju nadležnog organa odnosne zemlje ili organizacije;
13) koji predstavlja ili podražava nacionalni ili religiozni simbol.
Zaštićenim znakom iz stava 1. tač. 8. i 9. ovog člana smatra se i znak koji je predmet prijave za priznanje žiga, pod uslovom da žig po toj prijavi bude priznat, kao i znak koji je poznat u Republici Srpskoj u smislu člana 66. Pariske konvencije o zaštiti industrijske svojine.
Lik ili ime lica može se zaštititi samo po pristanku tog lica.
Lik ili ime umrlog lica može se zaštititi samo po pristanku roditelja, bračnog druga i dece umrlog.
Lik ili ime istorijske ili druge umrle znamenite ličnosti može se zaštititi uz dozvolu nadležnog organa i pristanak njenih srodnika do trećeg stepena srodstva.

Član 6.

Strana fizička i pravna lica u pogledu zaštite znaka žigom u Republici Srpskoj uživaju ista prava kao i domaća fizička i pravna lica ako to proizlazi iz međunarodnih ugovora ili iz načela uzajamnosti.
Postojanje uzajamnosti dokazuje lice koje se na uzajamnost poziva.

III. POSTUPAK ZAŠTITE

Zajedničke odredbe

Član 7.

Pravna zaštita znakova koji se koriste u prometu robe, odnosno usluga, ostvaruje se u upravnom postupku koji vodi organ, odnosno organizacija koja obavlja poslove intelektualne svojine (u daljem tekstu: nadležni organ).
Odluke iz stava 1. ovog člana su konačne i protiv njih se može voditi upravni spor.

Član 8.

Nadležni organ vodi Registar prijava za priznanje žigova (u daljem tekstu: Registar prijava) i Registar žigova.
Registri iz stava 1. ovog člana su javni i zainteresovana lica ih mogu razgledati bez plaćanja posebnih taksa.
Spise registrovanih žigova zainteresovana lica mogu razgledati, na usmeni zahtev, samo u prisustvu službenog lica.
Na pismeni zahtev zainteresovanih lica i posle plaćanja odgovarajuće takse nadležni organ izdaje kopije dokumenata i odgovarajuće potvrde i uverenja o činjenicama o kojima vodi službenu evidenciju.

Član 9.

Nadležni organ je dužan da zainteresovanim fizičkim i pravnim licima učini dostupnim svoju dokumentaciju i informacije o žigovima.

Član 10.

Strana fizička i pravna lica ostvaruju prava iz ovog zakona u postupku pred domaćim sudovima i organima uprave samo preko punomoćnika koji se u vidu zanimanja bavi zastupanjem i koji je državljanin Republike Srpske ili pravno lice Republike Srpske.

Član 11.

U registar zastupnika, koji vodi nadležni organ, upisuju se fizička i pravna lica koja ispunjavaju uslove utvrđene zakonom kojim se uređuju patenti.

Pokretanje postupka za priznanje žiga

Član 12.

Postupak za priznanje žiga pokreće se prijavom za priznanje žiga (u daljem tekstu: prijava).
Bitni delovi su:
1) zahtev za priznanje žiga;
2) znak koji se želi zaštititi;
3) spisak robe, odnosno usluga na koje se znak odnosi.

Sadržina bitnih delova prijave

Član 13.

Zahtev za priznavanje žiga sadrži:
1) podatke o podnosiocu prijave;
2) naznačenje da li je u pitanju individualni ili kolektivni žig;
3) potpis i pečat podnosioca prijave.
Prijava može da sadrži zahtev za priznanje samo jednog žiga koji se odnosi na jednu ili više vrsta robe, odnosno usluga.
Ako znak iz člana 12. stav 2. tačka 2. ovog zakona sadrži figurativni elemenat, njegov izgled mora biti jasan, urađen na kvalitetnom papiru i pogodan za reprodukovanje.
Ako se zaštita traži za znak u boji, prijava mora da sadrži naznačenje boje, odnosno kombinacije boja.
Roba, odnosno usluge iz člana 12. stav 2. tačka 3. ovog zakona moraju biti označeni i svrstani prema klasama iz Ničanskog aranžmana o međunarodnoj klasifikaciji robe i usluga radi registrovanja žigova.

Član 14.

U postupku pred nadležnim organom plaćaju se takse.

Prijava za priznanje kolektivnog žiga

Član 15.

Pored delova iz člana 13. ovog zakona, uz prijavu za priznanje kolektivnog žiga prilaže se opšti akt o kolektivnom žigu.
Opšti akt o kolektivnom žigu sadrži: podatke o podnosiocu prijave, odnosno licu ovlašćenom da ga predstavlja; odredbe o izgledu znaka i robi, odnosno uslugama na koje se znak odnosi; odredbe o tome ko ima pravo na korišćenje kolektivnog žiga i pod kojim uslovima; odredbe o pravima i obavezama korisnika kolektivnog žiga u slučaju povrede žiga i odredbe o merama i posledicama u slučaju nepridržavanja odredaba opšteg akta.

Registar prijava

Član 16.

U Registar prijava upisuju se podaci o bitnim delovima prijave iz čl. 12, 13. i 15. ovog zakona i drugi propisani podaci.

Datum podnošenja prijave

Član 17.

Prijava se zavodi u Registar prijava samo ako sadrži bitne delove prijave iz čl. 12. i 13. ovog zakona.
Na prijavu koja sadrži delove iz stava 1. ovog člana upisuje se broj prijave i datum i čas njenog prijema u nadležnom organu i o tome se podnosiocu prijave izdaje potvrda.
Ako prijava ne sadrži delove iz stava 1. ovog člana, nadležni organ