Na osnovu člana 70. stav 1. tačka 2. Ustava Republike Srpske i člana 116. Poslovnika Narodne skupštine Republike Srpske ("Službeni glasnik Republike Srpske", broj 10/96), Narodna skupština Republike Srpske, na Sedmoj sednici održanoj 15. jula 1999. godine, donela je

ZAKON

O ZDRAVSTVENOM OSIGURANjU

("Sl. glasnik RS", br. 18 od 16 jula 1999; 51/01, 70/01, 51/03, 57/03, 17/08, 1/09, 106/09)

I- OSNOVNE ODREDBE

Član 1.

Ovim zakonom uređuje se sistem obaveznog i proširenog zdravstvenog osiguranja, prava iz osiguranja, način ostvarivanja prava i načela privatnog zdravstvenog osiguranja.

Član 2.

Obaveznim zdravstvenim osiguranjem obuhvaćeni su svi građani Republike Srpske i druga lica u skladu sa zakonom.

Član 3.

Ostvarivanje prava iz obaveznog zdravstvenog osiguranja obezbeđuje Fond zdravstvenog osiguranja Republike Srpske (u daljem tekstu: Fond) i poslodavci pod uslovima utvrđenim ovim zakonom i aktima Fonda.

Član 4.

Prava iz zdravstvenog osiguranja su:
- zdravstvena zaštita,
- naknada plate za vreme privremene nesposobnosti za rad, i
- druga prava utvrđena zakonom i aktima Fonda.
Prava iz zdravstvenog osiguranja ne mogu se prenositi na druga lica, ne mogu se ugovorom menjati niti se mogu nasleđivati.

Član 5.

Osigurana lica ostvaruju zdravstvenu zaštitu u zdravstvenim ustanovama i drugim organizacijama sa kojima Fond zdravstvenog osiguranja zaključi ugovor.

Član 6.

Sredstva za zdravstvenu zaštitu osiguranih lica obezbeđuju se u Fondu zdravstvenog osiguranja uplatom doprinosa osiguranika, drugih obveznika doprinosa i iz drugih izvora utvrđenih zakonom.

Član 7.

Zdravstvena zaštita u smislu ovog zakona podrazumeva mere kojima se:
- unapređuje zdravlje,
- sprečavaju i suzbijaju bolesti i povrede,
- rano otkrivaju oboljenja i blagovremeno leče,
- sprečava onesposobljenost i vrši osposobljavanje za životne i radne funkcije posle bolesti i povreda.

Član 8.

Sva osigurana lica imaju jednaka prava na zdravstvenu zaštitu.
Zakonom i aktima Fonda se utvrđuje koje grupe osiguranika i mere zdravstvene zaštite imaju prioritet, u ostvarivanju zdravstvene zaštite i druge pogodnosti zbog posebnog socijalno-medicinskog statusa i na osnovu drugih kriterijuma utvrđenih zakonom.

Član 9.

Obavezno zdravstveno osiguranje sprovodi Fond zdravstvenog osiguranja Republike Srpske.
Fond je pravno lice.
Nadzor nad zakonitošću rada Fonda vrši ministarstvo nadležno za poslove zdravlja.

II- OBAVEZNO ZDRAVSTVENO OSIGURANjE

1. Osigurana lica

a) Osiguranici

Član 10.

Obavezno osigurana lica prema ovom zakonu (u daljem tekstu: osiguranici) su:
1. lice u radnom odnosu (u daljem tekstu: osiguranik - radnik);
2. lice koje samostalno, u skladu sa zakonom obavlja privrednu ili profesionalnu delatnost kao osnovno zanimanje (u daljem tekstu: osiguranik samostalnih delatnosti);
3. lice koje obavlja svešteničku dužnost ili versku službu (u daljem tekstu: osiguranik verski službenik);
4. lice koje obavlja poljoprivrednu delatnost (u daljem tekstu: osiguranik zemljoradnik);
5. lice kome je priznato pravo na zdravstveno osiguranje prema Zakonu o pravima boraca, ratnih vojnih invalida i porodica poginulih boraca;
6. zaposleni za čijim radom je prestala potreba dok ostvaruju naknadu prema propisima o radnim odnosima;
7. nezaposleno lice dok je redovno prijavljeno Republičkom zavodu za zapošljavanje ukoliko ne prima materijalno obezbeđenje;
8. vanredni student dok je redovno prijavljen Republičkom zavodu za zapošljavanje;
9. korisnik penzije i prava na novčanu naknadu u vezi sa prekvalifikacijom ili dokvalifikacijom i zapošljavanjem, koje je ovo pravo ostvarilo prema propisima o penzijskom osiguranju;
10. državljanin Republike Srpske koji u celosti ili delimično ostvaruje penziju i invalidninu od inostranog isplatioca dok ima prebivalište na teritoriji Republike, ako međunarodnim sporazumom nije drugačije određeno;
11. lice koje je korisnik stalne novčane pomoći i lice smešteno u ustanovu socijalne zaštite, ako nisu osigurana po drugom osnovu;
12. izbeglo, raseljeno lice i povratnik, ako nije osigurano po drugom osnovu;
13. strani državljanin koji se školuje na teritoriji Republike Srpske, ako međunarodnim sporazumom nije drugačije određeno;
14. i druga lica za koja je uplaćen doprinos za zdravstveno osiguranje.

Član 11.

Osiguranik-radnik, u smislu ovog zakona je:
1. lice zaposleno u preduzeću i kod drugih domaćih pravnih i fizičkih lica;
2. aktivni oficir, odnosno aktivni podoficir i vojno lice po ugovoru;
3. lice zaposleno kod osiguranika samostalne delatnosti;
4. lice izabrano ili imenovano na odgovarajuću funkciju, ako za taj rad prima platu;
5. lice zaposleno u organizaciji ili kod poslodavca upućeno na rad u inostranstvo, pod uslovom da nije obavezno osigurano po propisima države u koju je upućeno na rad i ako međunarodnim ugovorom nije drugačije određeno;
6. državljanin Republike Srpske koji je na teritoriji Republike zaposlen kod stranih ili međunarodnih organizacija, stranih konzularnih ili diplomatskih predstavništava i drugih stranih pravnih ili fizičkih lica, ako međunarodnim ugovorom nije drugačije određeno;
7. strani državljani i lice bez državljanstva koje je na teritoriji Republike Srpske zaposleno kod stranih pravnih ili fizičkih lica, kao i kod međunarodnih organizacija ili ustanova, stalnih diplomatskih ili konzularnih predstavništava, ako je takvo osiguranje predviđeno međunarodnim ugovorom.

Član 12.

Osiguranik samostalnih delatnosti, u smislu ovog zakona je:
1. zanatlija, ugostitelj, prevoznik i drugo lice koje obavlja privrednu uslužnu ili drugu delatnost, ako je delatnost koju obavlja registrovana u skladu sa propisima.
2. osnivač, odnosno vlasnik preduzeća, radnje ili njihovog dela koji u njima obavlja određene poslove, pod uslovom da nije obavezno osiguran po drugom osnovu.

Član 13.

Osiguranikom zemljoradnikom, u smislu ovog zakona, smatra se lice koje se bavi poljoprivrednom delatnošću kao jedinim glavnim zanimanjem, ako po osnovu obavljanja, te delatnosti ostvaruje sredstva za život i pod uslovom da nije osiguran po drugom osnovu.
b) Članovi porodice osiguranika

Član 14.

Prava iz zdravstvenog osiguranja obezbeđuju se i članovima porodice lica iz člana 10. tačka 1. do 3. i tačka 5. do 14. kao i članovima domaćinstva iz člana 10. tačka 4. ovog zakona, ako ne ostvaruju prava iz zdravstvenog osiguranja po nekom drugom osnovu.
Članovi porodice, u smislu ovog zakona su:
1. članovi uže porodice: bračni drug i deca rođena u braku ili van braka, usvojena i pastorčad, ako ispunjavaju uslove iz ovog zakona;
2. članovi šire porodice koje osiguranik izdržava.
Opštim aktom Fonda utvrđuje se ko se smatra članom šire porodice i uslovi pod kojima se smatra da ga osiguranik izdržava.
Domaćinstvom, u smislu ovog zakona, smatra se zajednica života, privređivanja i trošenja sredstava ostvarenih radom njenih članova bez obzira na srodstvo.

Član 15.

Bračni drug osiguranika ima prava iz zdravstvenog osiguranja dok je u braku sa osiguranikom.
Razvedeni bračni drug kome je sudskom odlukom utvrđeno pravo na izdržavanje ima prava iz zdravstvenog osiguranja, ako je u momentu razvoda bio stariji od 45 godina (žena), odnosno 55 godina (muškarac) ili bez obzira na godine života ako mu je u vreme razvoda utvrđena nesposobnost za rad u smislu propisa o penzijskom i invalidskom osiguranju.

Član 16.

Dete osiguranika ima prava iz zdravstvenog osiguranja do navršenih 15 godina, odnosno do navršene 26 godine života, ako je na redovnom školovanju, odnosno do navršenih 27 godina života ako je za vreme redovnog školovanja bio na odsluženju vojnog roka.
Dete iz stava 1. ovog člana koje je zbog bolesti prekinulo redovno školovanje ima prava iz zdravstvenog osiguranja i posle starosne granice utvrđene u stavu 1. ovog člana, ali najduže onoliko vremena koliko je trajao prekid školovanja zbog bolesti.
Ako dete iz stava 1. ovog člana postane nesposobno za samostalan život i rad u smislu propisa o invalidskom osiguranju pre nego što isteknu rokovi za redovno školovanje, ima prava iz zdravstvenog osiguranja dok takva nesposobnost traje.
Dete iz stava 1. ovog člana koje postane nesposobno za samostalni život i rad u smislu propisa o invalidskom osiguranju i posle