ZAKON

O ZDRAVSTVENOJ ZAŠTITI ŽIVOTINjA

(Objavljeno u "Sl. list SRBiH", br. 14 od 15 maja 1978)

I- OPŠTE ODREDBE

Član 1.

Zdravstvena zaštita životinja vrši se po odredbama Zakona o zaštiti životinja od zaraznih bolesti koje ugrožavaju cijelu zemlju ("Službeni list SFRJ", broj 43/76) i ovog zakona i po propisima donesenim na os novu tih zakona.
Pod zdravstvenom zaštitom životinja. u smislu ovog zakona, podrazumijeva se preduzimanje određenih veterinarsko-sanitarnih mjera za sprečavanje, suzbija nje i iskorjenjivanje bolesti utvrđenih zakonom, mjera za zaštitu zdravlja ljudi od bolesti koje se na ljude mogu prenijeti sa životinja ili sirovina i proizvoda životinjskog porijekla i određenih mjera za zaštitu čovjekove sredine.

Član 2.

Zdravstvena zaštita životinja je od posebnog društvenog interesa.

Član 3.

Organizacije udruženog rada, građani i drugi držaoci živatinja (u daljem tekstu: držaoci životinja) dužni su primjenjivati mjere za zdravstvenu zaštitu životinja.

Član 4.

Zdravstvenu zaštitu životinja vrše veterinarske i druge ovlašćene organizacije udruženog rada.

Član 5.

Pored bolesti koje se suzbijaju po Zakonu o za štiti životinja od zaraznih bolesti koje ugrožavaju cijelu zemlju (u daljem tekstu: Savezni zakon), sprečavaju se i suzbijaju i sljedeće bolesti koje predstavlja ju opasnost za stočarstvo Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine (u daljem tekstu: Republika):
1) akutna metiljavost ovaca ,
2) boginje peradi,
3) bolest Aujeszkog goveda i svinja,
4) enterotoksemija ovaca i dizenterija jagnjadi.
5) enzootski pobačaj ovaca,
6) kolera peradi,
7) šuga domaćih životinja,
8) šuštavac,
9) trihomonijaza,
10) zarazni osip kobila,
11) zarazna šepavost ovaca.
Izvršno vijeće Skupštine Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine (u daljem tekstu: Izvršno vijeće) može odrediti i druge bolesti koje predstavljaju opasnost za stočarstvo u Republici.
Skupština opštine može odrediti bolesti čije je sprečavanje i suzbijanje od značaja za opštinu. Ona propisuje i mjere, kao i postupak za sprečavanje i suzbijanje tih bolesti.

Član 6.

Pod naročito opasnim zaraznim bolestima životinja, u smislu ovog zakona, podrazumijevaju se zarazne bolesti koje se brzo šire, na koje su životinje jače prijemčive i od kojih nastaju znatnije ekonomske i druge štete, kao i određene bolesti koje su zajedničke za ljude i životinje (zoonoze).
Naročito opasne zarazne bolesti životinja su:
1) afrička kuga svinja,
2) atipična kuga peradi.
3) bedrenica,
4) bjesnilo,
5) bruceloza goveda,
6) durina,
7) goveđa kuga,
8) infektivna anemija konja.
9) kuga konja,
10) kuga pčelinjeg legla,
11) kuga peradi.
12) ovčije boginje,
13) plućna zaraza goveda,
14) sakagija,
15) slinavka i šap,
16) svinjska kuga,
17) tuberkuloza goveda,
18) vezikularno oboljenje svinja,
19) zarazna uzetost svinja.

Član 7.

Mjere za zdravstvenu zaštitu životinja i rokovi za njihovo sprovođenje utvrđuju se programom koji do nosi skupština opštine za period od godinu dana, odnosno Izvršno vijeće za period od pet godina.
Programom koji donosi Izvršno vijeće obavezno se utvrđuju mjere i rokovi za sprečavanje, suzbijanje i iskorijenjivanje naročito opasnih zaraznih bolesti životinja.

II- MJERE ZA ZDRAVSTVENU ZAŠTITU ŽIVOTINjA

1) Preventivne mjere

Član 8.

Radi sprečavanja pojave i utvrđivanja postojanja određenih zaraznih bolesti (u daljem tekstu: zaraze), u određenim vremenskim periodima vrše se obavezna preventivna cijepljenja, odnosno dijagnostička ispitivanja životinja na zarazne i parazitarne bolesti.

Član 9.

Svako veće naselje ili više manjih naselja moraju imati objekte (kafilerija, stočno groblje, jama grobnica), odgovarajuće prevozno sredstvo i drugu opremu za neškodljivo uklanjanje životinjskih lješeva, konfiskata 1 otpadaka.
Opština je dužna da se stara o obezbijeđenju objekata i opreme iz prethodnog stava i finansijskih sredstava za normalno funkcionisanje higijeničarske službe.
Organizaciju i način neškodljivog uklanjanja životinjskih lješeva, konfiskata i otpadaka propisuje skupština opštine.

Član 10.

Na području gdje postoji kafilerija obavezno je uklanjanje životinjskih lješeva, konfiskata i otpadaka u tom objektu.
Držaoci životinja dužni su da kafileriji prijave i predaju životinjske lješeve, konfiskate i otpatke.
Kafilerija je dužna da obezbijedi preuzimanje i transportovanje životinjskih lješeva, konfiskata i otpadaka.

Član 11.

Životinje koje organizacije udruženog rada nabavljaju u zemlji mogu se pustiti u zapat ili tovilište tek po izvršenom zdravstvenom pregledu od strane veterinarske službe i odobrenju opštinskog, odnosno gradskog organa uprave nadležnog za poslove veterinarske inspekcije (u daljem tekstu: opštinski organ vaterinarske inspekcije).
Opštinski organ veterinarske inspekcije može narediti da se prije puštanja životinja u zapat ili tovilište izvrše određene mjere zdravstvene zaštite (karantiniranje, cijepljenje, dijagnostičko ispitivanje i dr.).

Član 12.

Mjesto, vrijeme trajanja i druge uslove karantina za uvezene životinje određuje Republička uprava za veterinarstvo, po pribavljenom mišljenju opštinskog organa veterinarske inspekcije.
Za vrijeme karantina životinje se moraju pregledati i dijagnostički ispitati.
Pregled i dijagnostika ispitivanja životinja u karantinu vrši veterinarska organizacija udruženja rada koju odredi Republička uprava za veterinarstvo.

Član 13.

Organizacije udruženog rada koje se bave otkupom i prometom sirovih koža dužne su voditi evidenciju o porijeklu otkupljenih koža koje potiču od životinja zaklanih bez veterinarskog pregleda ili uginulih životinja.
Kože iz prethodnog stava moraju biti vidno obilježene rednim brojem evidencije.
Organizacije udruženog rada dužne su da od svake kože dostave uzorak dijagnostičkoj organizaciji udruženog rada radi ispitivanja na bedrenicu (askolizacija). Uzorak mora biti obilježen brojem kao i koža od koje potiče.

Član 14.

Askolizaciju koža vrše veterinarske organizacije udruženog rada koje imaju odgovarajući stručni kadar i opremu i koje su ovlašćene za vršenje askolizacije.
Organizacije udruženog rada koje vrše askolizaciju koža dužne su da o rezultatu askolizacije pismeno obavijeste pošiljaoca uzorka i opštinski organ veterinarske inspekcije.

Član 15.

U cilju sprečavanja i suzbijanja zaraza, ograničava se držanje pasa i vrši njihova registracija i cijepljenje protiv bjesnila svake godine u četvrtom tromjesečju.
Izuzetno od prethodnog stava, registracija cijepljenje protiv bjesnila lovačkih pasa vrši se svake godine u mjesecu septembru.
Registrovani i cijepljeni psi moraju nositi značku i biti vezani. Izuzetno, ne moraju biti vezani lovački psi za vrijeme lova i ovčarski psi kad se nalaze uz stado.
Neregistrovani, necijepljeni, prekobrojni nevezani psi i psi lutalice moraju se uništiti.
Skupština opštine donosi odluku o broju pasa koje mogu držati građani, o načinu popisa, registracije i označavanja pasa i o načinu uništavanja pasa.
Popis pasa vrši opštinski organ uprave nadležan za poslove veterinarstva.

2) Mjere za suzbijanje i iskorjenjivanje životinjskih zaraza

Član 16.

Svaku pojavu zaraze ili sumnju na zarazu držalac životinja dužan je odmah prijaviti nadležnoj veterinarskoj organizaciji udruženog rađa, a veterinarska organizacija je dužna o tome obavijestiti opštinski organ veterinarske inspekcije.

Član 17.

U slučaju iz prethodnog člana držalac životinja dužan je odmah obustaviti promet životinja, izdvojiti zdrava grla od bolesnih ili sumnjivih na zarazu ili uginulih, zabraniti pristup svim stranim licima u ekonomsko dvorište i sačuvati lješ uginule životinje do veterinarskog pregleda.

Član 18.

Smatra se da se pojavila zaraza ako se među životinjama istog dvorišta, staje ili stada pojave uzastopno dva ili više slučajeva oboljenja ili uginuća sa istim ili sličnim znacima ili ako nastupi naglo uginuće jedne ili više životinja bez vidljivih znakova oboljenja i bez poznatog uzroka bolesti.
Kod organizacija udruženog rada smatra se da se pojavila zaraza i u slučaju kada se redovnim sekcijskim postupkom utvrde znaci koji upućuju na prisustvo zaraze.

Član 19.

Veterinarska organizacija udruženog rada je dužna da odmah pristupi utvrđivanju postojanja zaraze.
Ako se utvrdi zaraza ili sumnja na zarazu, veterinarska organizacija udruženog rada određuje veterinarsko-sanitarne mjere koje držalac životinja treba da primjeni.

Član 20.

O pojavi i prestanku zaraze opštinski organ veterinarske inspekcije dužan je obavijestiti Republičku upravu za veterinarstvo, zainteresovane organizacije udruženog rada na području opštine, nadležne organe JNA i opštinske organe veterinarske inspekcije graničnih opština, a kod zoonoza i opštinski organ sanitarne inspekcije.
Smatra se da je zaraza prestala kad prođe maksimalno vrijeme inkubacije za zarazu poslije ozdravljenja, ubijanja (klanja) ili uginuća posljednje oboljele životinje i nakon što je izvršena završna dezinfekcija

Član 21.

Ako držalac životinja ne preduzme sve potrebne mjere, opštinski organ veterinarsko inspekcije narediće izvršenje određenih mjera.
Ako držalac životinja ne izvrši naređene mjere, opštinski organ veterinarske inspekcije povjeriće izvršenje tih mjera veterinarskoj organizaciji udruženog rada na trošak držaoca