ZAKON

O ZADUŽIVANjU, DUGU I GARANCIJAMA REPUBLIKE SRPSKE

(Objavljen u "Sl. glasniku RS", br. 71 od 27. jula 2012)

I- OSNOVNE ODREDBE

Član 1.

Ovim zakonom uređuju se način i postupak zaduživanja, izdavanje garancija i emisija hartija od vrijednosti Republike Srpske, jedinica lokalne samouprave i fondova socijalne sigurnosti, obezbjeđenje sredstava za otplatu duga, vođenje evidencije o dugu, garancijama i hartijama od vrijednosti, kao i druga pitanja koja se odnose na dug, garancije i hartije od vrijednosti Republike Srpske, jedinica lokalne samouprave i fondova socijalne sigurnosti.

Član 2.

Pojmovi upotrijebljeni u ovom zakonu imaju sljedeća značenja:
a) fondovi socijalne sigurnosti su Fond penzijsko-invalidskog osiguranja, Fond zdravstvenog osiguranja, Javni fond za dječiju zaštitu i Zavod za zapošljavanje,
b) javno preduzeće je svako preduzeće nad kojim javni organi imaju direktan ili indirektan dominantan uticaj, na osnovu prirode njihovog vlasništva nad preduzećem, njihovog finansijskog učešća u preduzeću ili u pravilima upravljanja,
v) institucije javnog sektora Republike Srpske (u daljem tekstu: institucije javnog sektora) su institucije osnovane u skladu sa zakonom kojim se uređuje sistem javnih službi,
g) finansijski lizing je pravni posao definisan u skladu sa zakonom koji uređuje poslove lizinga,
d) princip krajnjeg korisnika je princip alokacije obaveze Republike Srpske u vezi sa otplatom spoljnog duga prema mjestu korišćenja kreditnih sredstava u vrijeme kada je taj dug nastao,
đ) sistem elektronske evidencije je elektronski sistem uspostavljen u Ministarstvu finansija u kome se evidentiraju podaci o dugu i servisiranju duga Republike Srpske, jedinica lokalne samouprave i fondova socijalne sigurnosti i
e) radni dan je dan koji nije subota, nedjelja ili drugi dan u koji se po zakonu ne radi.

II- ZADUŽIVANjE, DUG I GARANCIJE

Član 3.

(1) Zaduživanje predstavlja realizaciju ugovorenih kredita i zajmova, emitovanje hartija od vrijednosti i izdavanje garancija u toku fiskalne godine.
(2) Zajmoprimac je strana iz ugovora o zajmu koja je primarno dužna da vrati zajam u ugovorenom roku.
(3) Kreditni sporazum je pisani sporazum, ugovor ili drugi finansijski aranžman koji predviđa određeni iznos sredstava i uslove pod kojima je korisnik kredita dobio sredstva od kreditora.
(4) Dug je novčana obaveza za pozajmljena sredstva, uključujući i finansijski lizing.
(5) Dugoročni dug je dug čiji je rok dospijeća duži od godinu dana.
(6) Kratkoročni dug je dug čiji je rok dospijeća do 12 mjeseci.
(7) Spoljni dug koji je nastao od 2. aprila 1992. do 14. decembra 1995. godine ne smatra se spoljnim dugom Republike Srpske u smislu ovog zakona i Republika Srpska nema nikakvu odgovornost za otplatu tog duga.
(8) Servisiranje duga je uplata sredstava svake fiskalne godine za glavnicu, kamatu, diskont i druge obaveze po osnovu duga, uključujući i ostale prateće troškove.

Član 4.

(1) Ukupan dug Republike Srpske obuhvata javni dug Republike Srpske, dug javnih preduzeća, Investiciono-razvojne banke Republike Srpske i institucija javnog sektora.
(2) Pod dugom javnih preduzeća, Investiciono-razvojne banke Republike Srpske i institucija javnog sektora iz stava 1. ovog člana podrazumijeva se indirektni dug Republike Srpske u ime i za računa ovih korisnika.
(3) Javni dug Republike Srpske je dug Republike Srpske, dug jedinica lokalne samouprave i dug fondova socijalne sigurnosti.

Član 5.

(1) Dug Republike Srpske je dug izražen u domaćoj valuti čiji je zajmoprimac Vlada Republike Srpske (u daljem tekstu: Vlada) u ime Republike Srpske i ne uključuje indirektni dug Republike Srpske, dug jedinica lokalne samouprave, dug fondova socijalne sigurnosti, dug javnih preduzeća, dug Investiciono-razvojne banke Republike Srpske i dug institucija javnog sektora Republike Srpske.
(2) Dug u stranoj valuti se izražava u domaćoj valuti prema zvaničnoj kursnoj listi Centralne banke BiH na dan obračuna.
(3) Unutrašnji dug Republike Srpske je dug Republike Srpske, izuzimajući spoljni dug Republike Srpske.
(4) Direktni unutrašnji dug Republike Srpske je unutrašnji dug nastao direktno u ime Republike Srpske, ne uključujući relevantni unutrašnji dug.
(5) Relevantni unutrašnji dug Republike Srpske je unutrašnji dug Republike Srpske za koji je, po odlukama Republike Srpske, Ministarstvo finansija i trezora BiH stvorilo obaveze po osnovu unutrašnjeg duga, plativog iz sredstava koje obezbjeđuje Republika Srpska.
(6) Spoljni dug Republike Srpske je dug Republike Srpske nastao po osnovu međunarodnog ugovora ili međunarodnog sporazuma, u skladu sa Ustavom i zakonima Republike Srpske i Bosne i Hercegovine (u daljem tekstu: BiH).
(7) Direktni spoljni dug Republike Srpske je spoljni dug nastao direktno u ime Republike Srpske, isključujući relevantni spoljni dug.
(8) Relevantni spoljni dug Republike Srpske je spoljni dug Republike Srpske za koji je, po odlukama Republike Srpske, Ministarstvo finansija i trezora BiH stvorilo obaveze po osnovu spoljnog duga, plativog iz sredstava koje obezbjeđuje Republika Srpska.

Član 6.

(1) Indirektni dug Republike Srpske je dug nastao u ime i za račun dužnika (jedinica lokalne samouprave, fondovi socijalne sigurnosti, Investiciono-razvojna banka i fondovi kojima ona upravlja, javna preduzeća i institucije javnog sektora) i vraća ga Republika Srpska iz sredstava koja taj dužnik uplati za svoj relevantni dug.
(2) Aktivirani indirektni dug Republike Srpske je dug Republike Srpske koji postaje plativ iz sredstava Republike Srpske u slučaju kada dužnik (jedinica lokalne samouprave, fondovi socijalne sigurnosti, Investiciono-razvojna banka i fondovi kojima ona upravlja, javna preduzeća i institucije javnog sektora) nije izvršio uplatu sredstava za obaveze po osnovu glavnice, kamate i ostalih troškova.
(3) Iznos indirektnog duga koji je aktiviran postaje javni dug Republike Srpske.

Član 7.

(1) Garancija je potencijalna obaveza davaoca garancije, koja postaje stvarna u slučaju kada zajmoprimac nije izvršio otplatu obaveze, za koju je garantovano, djelimično ili u potpunosti i ako su ispunjeni uslovi iz garancije.
(2) Garancije Republike Srpske su unutrašnje i spoljne garancije Republike Srpske.
(3) Unutrašnja garancija Republike Srpske je garancija Republike Srpske da će otplatiti zajam koji je realizovan u Republici Srpskoj, u potpunosti ili djelimično ukoliko to ne uradi zajmoprimac, a isključujući spoljne garancije Republike Srpske.
(4) Spoljna garancija Republike Srpske je garancija Republike Srpske da će zajam koji je predmet međunarodnog ugovora ili međunarodnog sporazuma, u skladu sa Ustavom i zakonima Republike Srpske i BiH, otplatiti u potpunosti ili djelimično ukoliko to ne uradi zajmoprimac.
(5) Spoljne garancije Republike Srpske obuhvataju i garancije nastale u skladu sa zakonom koji je bio na snazi u vrijeme izdavanja garancija.
(6) Korisnik garancije je primalac garancije, kojem izdavalac garancije garantuje da će mu izmiriti ugovorenu obavezu po garanciji, ukoliko su ispunjeni uslovi iz garancije.

Član 8.

(1) Evidencija o dugu Republike Srpske je evidencija koja uključuje podatke o unutrašnjem dugu Republike Srpske, podatke o spoljnom dugu Republike Srpske i podatke o aktiviranom indirektnom dugu Republike Srpske.
(2) Evidencija o indirektnom dugu Republike Srpske je evidencija koja uključuje podatke o dugu i dužniku (jedinica lokalne samouprave, fondovi socijalne sigurnosti, Investiciono-razvojna banka i fondovi kojima ona upravlja, javna preduzeća i institucije javnog sektora) u čije ime i za čiji račun se zadužila Republika Srpska.
(3) Evidencija o dugu jedinica lokalne samouprave i fondova socijalne sigurnosti je evidencija ukupnog duga jedinica lokalne samouprave i fondova socijalne sigurnosti.
(4) Evidencija o garancijama Republike Srpske je evidencija koja uključuje podatke o unutrašnjim i spoljnim garancijama Republike Srpske.

Član 9.

(1) Hartije od vrijednosti BiH su hartije od vrijednosti BiH koje Ministarstvo finansija i trezora BiH izdaje u ime i za račun Republike Srpske, na osnovu sporazuma o relevantnom