ZAKON

O LIČNOM IMENU

(Objavljen u "Sl. glasniku RS", br. 27 od 31. decembra 1993; 15/2000)

Član 1.

Lično ime je lično pravo građana.
Građanin je dužan da se koristi svojim ličnim imenom, upisanim u matične knjige.

Član 2.

Lično ime sastoji se od imena i prezimena.
Lice čije se ime ili prezime ili ime i prezime sastoji od više reči, dužno je da se u pravnom saobraćaju služi istim ličnim imenom.

Član 3.

Lično ime deteta roditelji određuju sporazumno.
Dete dobija prezime prema prezimenu jednog ili oba roditelja.
Ako se roditelji nisu sporazumeli o ličnom imenu deteta, lično ime deteta određuje nadležni organ starateljstva.
Ako jedan roditelj nije u životu, ili je u nemogućnosti da vrši roditeljska prava ili je nepoznat, lično ime deteta određuje drugi roditelj.
Ako oba roditelja deteta nisu u životu, ili su u nemogućnosti da vrše roditeljska prava, lično ime deteta određuje u skladu sa stavom 2. ovog člana, lice kome je povereno staranje o detetu uz saglasnost sa nadležnim organom starateljstva.

Član 4.

Lično ime detetu čiji su roditelji nepoznati, određuje nadležni organ starateljstva.

Član 5.

Detetu kome je određeno lično ime može se, posle priznavanja očinstva, utvrđivanja ili osporavanja očinstva ili materinstva, odrediti novo lično ime u roku od dve godine od dana priznavanja očinstva, odnosno pravosnažnosti sudske odluke, kojom je utvrđeno očinstvo ili materinstvo.
Izjava o određivanju novog ličnog imena u slučajevima iz prethodnog stava, podnosi se matičaru koji vodi matičnu knjigu rođenih, u koju je upisano rođenje deteta, ili matičaru nadležnom po mestu prebivališta roditelja.
Ako se novo lično ime određuje detetu starijem od deset godina potreban je njegov pristanak.
Matičar nadležan po mestu prebivališta roditelja, kada primi izjavu o određivanju novog ličnog imena deteta, dužan je u roku od tri dana dostaviti tu izjavu matičaru koji vodi matičnu knjigu rođenih, u koju je upisano rođenje deteta.

Član 6.

Prezime usvojenika određuje se prema članu 165. Porodičnog zakona ("Službeni list BiH", br. 21/79 i 44/89).

Član 7.

Po prestanku usvojenja, usvojenik može uzeti lično ime koje je imao pre usvojenja.
Ako je usvojenje prestalo pre navršenih osamnaest godina života usvojenika, izjavu o uzimanju ličnog imena iz prethodnog stava daju lica ovlašćena za određivanje ličnog imena, odnosno organ starateljstva. Ako je usvojenik stariji od deset godina potreban je njegov pristanak.
Izjava o uzimanju ličnog imena daje se u roku šest meseci od dana pravosnažnosti rešenja o prestanku usvojenja.
Izjava se podnosi matičaru koji vodi matičnu knjigu rođenih u koju je upisano rođenje usvojenika ili matičaru nadležnom po mestu prebivališta roditelja ili staraoca.
Matičar nadležan po mestu prebivališta roditelja ili staraoca, kad primi izjavu iz prethodnog stava, dužan je u roku od tri dana tu izjavu radi upisa dostaviti matičaru koji vodi matičnu knjigu rođenih u koju je upisano rođenje deteta.

Član 8.

Bračni drugovi mogu se prilikom zaključenja braka sporazumeti da za prezime uzmu prezime