ZAKON

O SENATU REPUBLIKE SRPSKE

(Objavljen u "Sl. glasniku RS", br. 8 od 9. aprila 1997, 50/10)

I- PREDMET ZAKONA

Član 1.

Ovim zakonom uređuje se organizacija i način rada Senata Republike Srpske i prava i dužnosti senatora.

II- OBRAZOVANjE SENATA

Član 2.

Članove Senata imenuje predsjednik Republike iz reda istaknutih ličnosti iz javnog, naučnog i kulturnog života, koji imaju javni ugled i iskustvo stečeno znanjem, zvanjem i djelovanjem.
Predsjednik Republike je član Senata čiji mandat teče izborom na funkciju predsjednika Republike i ostaje član Senata i nakon prestanka obavljanja funkcije predsjednika.
Senator se imenuje na sedam godina, s mogućnošću da bude imenovan još jedan uzastopni mandat.
Senat se konstituiše i otpočinje s radom kada predsednik Republike imenuje najmanje polovinu od ukupnog broja senatora predviđenog Ustavom.

III- NADLEŽNOST SENATA

Član 3.

Senat razmatra pitanja od posebnog značaja za politički, nacionalni, ekonomski i kulturni razvoj Republike Srpske i daje najvišim ustavnim institucijama mišljenje o tim pitanjima, kao što su:
1. ustavnopravni položaj Republike Srpske i spoljnopolitička pitanja u skladu sa suverenitetom i teritorijalnim integritetom Bosne i Hercegovine;
2. donošenje izmjena Ustava Republike Srpske i nacrte sistemskih zakona;
3. pitanja rada institucija Bosne i Hercegovine u vezi sa statusnim pitanjima Republike, kao i pitanja odnosa između entiteta u Bosni i Hercegovini;
4. razvojna i privredna pitanja Republike Srpske;
5. pitanja izbjeglica, raseljenih lica i povratnika;
6. pitanja koja se odnose na prava Republike Srpske na specijalne i paralelne odnose sa susjednim državama, kao i pitanja razvoja odnosa sa iseljeništvom širom svijeta;
7. i druga važna pitanja od značaja za Republiku Srpsku i njene narode i građane.

Član 4.

Senat utvrđuje pitanja koja će razmatrati i o svom mišljenju će obavestiti odgovarajući organ Republike.
Za zahtev predsednika Republike, Narodne skupštine i Vlade, Senat obavezno razmatra pitanja koja su mu upućena i po pravilu, u roku od mesec dana dostavalja svoje mišljenje.
Odgovarajući organi Republike obavezno razmatraju mišljenje koje im dostavlja Senat.
Prilikom razmatranja izmena i dopuna Ustava Republike, predlagač tih izmena i dopuna obavezno traži mišljenje Senata i dostavlja ga Narodnoj skupštini.

IV- PRAVA I DUŽNOSTI SENATORA

Član 5.

Senator počinje da ostvaruje svoja prava i dužnosti, utvrđene Ustavom Republike i ovim zakonom, danom imenovanja.
Prilikom stupanja na dužnost senatori, osim sveštenih lica vjerskih zajednica, polažu zakletvu koja glasi:
Zaklinjem se da ću dužnost senatora obavljati samopregorno i savjesno, da ću se pridržavati Ustava i zakona Republike Srpske i da ću braniti čast i dostojanstvo naroda i građana Republike Srpske..
Zaklinjem se da ću dužnost senatora obavljati samopregorno i savesno, da ću se pridržavati Ustava i zakona Republike Srpske i da ću braniti čast i dostojanstvo srpskog naroda i Republike Srpske, tako mi Bog pomogao.

Član 6.

Senator ima pravo i dužnost da prisustvuje sednicama Senata i senatorskog radnog tela, čiji je član i da učestvuje u njegovom radu i odlučivanju.
Senator koji je iz opravdanih razloga sprečen da prisustvuje sednici Senata, odnosno senatorskog radnog tela ili iz valjanih razloga mora da napusti sednicu