Na osnovu člana 37. Zakona o spoljnotrgovinskom poslovanju ("Službeni glasnik Republike Srpske", broj 5/93) i člana 33. Zakona o Vladi Republike Srpske ("Službeni glasnik Republike Srpske", broj 3/97), Vlada Republike Srpske donosi
UREDBU
O ZASTUPANjU STRANIH LICA U REPUBLICI SRPSKOJ
(Objavljena u "Sl. glasniku Republike Srpske", br. 15 od 19. maja 1998; 7/2001)
I- OSNOVNE ODREDBE
Član 1.
Preduzeće i drugo pravno lice koji su upisani u sudski registar za obavljanje poslova soljnotrgovinskog prometa (u daljem tekstu: preduzeće), mogu zaključivati ugovore o zastupanju stranih lica u Republici Srpskoj (u daljem tekstu: Republici), ugovore o prodaji strane robe sa konsignacionih skladišta (izuzev proizvoda koji se oporezuju akcizom) i ugovore o pružanju usluga održavanja uvezene opreme i trajnih dobara za ličnu potrošnju.
Zastupanje stranih lica u Republici u smislu ove uredbe smatra se obavljanje poslova, u ime i za račun stranog lica, koji prethode zaključivanju ugovora o kupovini i prodaji robe ili ugovora o pružanju usluga, zaključivanje tih ugovora, kao i obavljanje poslova koji se odnose na izvršavanje tih ugovora.
Pod pojmom "strane robe" iz stava 1. podrazumeva se: oprema, trajna dobra za ličnu potrošnju, rezervni delovi, sirovine i reprodukcioni materijal, gotovi lekovi, medicinski i sanitetski potrošni materijal, boje, lakovi, smole i lepila, pesticidi i sredstva za zaštitu bilja, veštačka đubriva, motorna i priključna vozila, poljoprivredne i građevinske mašine, gume za motorna vozila, deterdženti i sredstva za ličnu higijenu.
U okviru strane robe iz prethodnog stava ne mogu se nalaziti proizvodi koji se oporezuju akcizom.
II- UGOVORI O ZASTUPANjU
Član 2.
Ugovor o zastupanju stranog lica, po pravilu sadrži:
1. naziv i sedište stranog lica;
2. naziv i sedište preduzeća koje zaključuje ugovor sa stranim licem;
3. predmet ugovora, sa naznačenjem robe i usluga;
4. prava i obaveze ugovornih strana;
5. visinu provizije i osnovicu za izračunavanje provizije (paritet);
6. obavezu stranog lica da slanjem kopije fakture redovno obaveštava zastupnika o direktno zaključenim poslovima, odnosno o poslovima zaključenim bez posredovanja zastupnika;
7. način rešavanja sporova (arbitražne klauzule i sl.);
8. mesto i datum zaključenja ugovora i rok na koji se ugovor zaključuje.
Ugovor o zastupanju stranog lica može da sadrži i druge elemente o kojima se sporazumeju ugovorne strane.
Član 3.
Ugovori o zastupanju stranih lica u oblasti prometa robe su ugovori o generalnom zastupanju za ceo proizvodni program stranog lica.
Član 4.
Izuzetno od odredbe člana 3. ove uredbe preduzeće može zaključiti ugovor o zastupanju stranog lica kojim nije preuzeto zastupanje celog proizvodnog programa stranog lica:
1. sa stranim licem koje ima više proizvodnih programa, od kojih svaki predstavlja zaokruženu tehnološku celinu;
2. sa stranim licem koje su različiti proizvođači ovlastili za prodaju njihovih proizvoda.
Preduzeće je dužno da u ugovoru iz stava 1. ovog člana navede da li je preuzelo zastupanje celog proizvodnog programa ili samo jednog dela tog programa.
Član 5.
Ugovor o zastupanju stranog lica zaključuje se na rok koji ne može biti kraći od jedne godine od dana njegovog evidentiranja u Ministarstvu za ekonomske odnose sa inostranstvom (u daljem tekstu: nadležno Ministarstvo).
Član 6.
Preduzeće - generalni zastupnik i konsignator dužni su da obezbede servis, potrošni materijal, pribor i rezervne delove za održavanje uvezene opreme i trajnih dobara za ličnu potrošnju u skladu sa propisima o stavljanju robe u promet na domaćem tržištu, a najmanje na 3 godine.
Član 7.
Preduzeće može zaključiti sa stranim licem ugovor o probnom zastupanju na rok koji ne može biti kraći niti duži od godine dana od njegovog evidentiranja u nadležnom Ministarstvu.
Ugovor o probnom zastupanju sadrži sve elemente iz člana 2. ove uredbe, zaključuje se u pismenom obliku i dostavlja nadležnom Ministarstvu radi evidentiranja, u roku od 30 dana od dana potpisivanja.
III- UGOVORI O PRODAJI STRANE ROBE SA KONSIGNACIONOG SKLADIŠTA
Član 8.
Stranu robu sa konsignacionog skladišta može prodavati preduzeće koje o tome zaključi ugovor sa stranim licem.
Ugovor o prodaji strane robe sa konsignacionog skladišta pored elemenata iz člana 2. ove uredbe, sadrži i:
1. vrednost robe na konsignacionom skladištu iskazanu u stranoj valuti i specifikaciju te robe;
2. troškove transporta i osiguranja, kao i osiguranja robe na konsignacionom skladištu kao i podatke ko snosi te troškove;
3. troškove uskladištenja i održavanja konsignacije.
Ugovorom o prodaji strane robe sa konsignacionog skladišta, preduzeće ne može preuzeti da posle određenog perioda otkupi neprodatu robu koja se nalazi na konsignacionom skladištu.
Član 9.
Robu koja se prodaje sa konsignacionog skladišta mora isporučiti strano lice, proizvođač te robe sa kojim je domaće preduzeće zaključilo ugovor ili ovlaštenik navedenog stranog lica.
Član 10.
Prodaja strane robe sa konsignacionog skladišta se obračunava i plaća stranom licu u stranoj valuti, ako zakonom nije drugačije određeno.
Ugovor o prodaji robe sa konsignacionog skladišta zaključuje se na rok koji ne može biti kraći od jedne godine od dana njegovog evidentiranja u nadležnom Ministarstvu.
IV- UGOVORI O PRUŽANjU USLUGA ZA ODRŽAVANjE UVEZENE OPREME I TRAJNIH DOBARA ZA LIČNU POTROŠNjU
Član 11.
Ugovor o pružanju usluga za održavanje uvezene robe i trajnih dobara za ličnu potrošnju (u daljem tekstu: ugovor o pružanju servisnih usluga), pored elemenata iz člana 2. stav 1. tačke 1. do 4. i tačke 6. do 8. ove uredbe, sadrži i:
1. obavezu snabdevanja servisa rezervnim delovima u garantnom roku i posle isteka garantnog roka, u smislu propisa za stavljanje u promet odnosno za upotrebu te robe na republičkom tržištu;
2. obavezu stranog lica za opremanje servisa (specijalne mašine, alati i slično);
3. obaveznu pružanja servisnih usluga u garantnom roku i po prestanku važenja ugovora o pružanju servisnih usluga.
Preduzeće može, ugovorom iz stava 1. ovog člana, predvideti i naknadu za troškove koje je imalo za organizovanje servisa ako strano lice raskine ugovor bez krivice tog preduzeća.
Član 12.
Poreduzeće je dužno da se stara o ispravnom funkcionisanju, odnosno održavanju uvezene opreme i trajnih dobara za ličnu potrošnju i da obezbedi servis u pružanju tehničkih i drugih usluga kupcu u smislu propisa za stavljanje u promet, odnosno za upotrebu te robe