Na osnovu člana 31. stav 2. Zakona o agencijama i unutrašnjim službama za zaštitu ljudi i imovine ("Službene novine Federacije BiH", broj 78/08), federalni ministar unutrašnjih poslova donosi
PRAVILNIK
O VRSTI TEHNIČKIH NAPRAVA, SREDSTVIMA I OPREMI KOJIMA SE OBAVLjAJU POSLOVI TEHNIČKE ZAŠTITE I NAČINU NjIHOVE UGRADNjE I PROJEKTOVANjA
(Objavljeno u "Sl. novine FBiH", br. 70 od 04 novembra 2009)
I. OPŠTE ODREDBE
Član 1.
Ovim Pravilnikom određuju se vrste tehničkih naprava, sredstava, opreme i zaštitnodojavnih sredstava koja se mogu koristiti za obavljanje poslova tehničke zaštite ljudi i imovine, način i postupak njihove ugradnje, ispravnost održavanja i projektovanja, kao i uslovi u pogledu stručne spreme lica zaduženih za obavljanje poslova tehničke zaštite ljudi i imovine (u daljnjem tekstu: tehnička zaštita) i projektovanja.
Član 2.
Poslovi tehničke zaštite obavljaju se upotrebom tehničkih sredstava, naprava, opreme i uređaja za sprečavanje protivpravnih radnji usmjerenih prema licima ili imovini koji se štite, odnosno obezbjeđuju.
Poslovi tehničke zaštite iz stava 1. ovog člana organizuju se i sprovode na području štićenog prostora, odnosno štićenih zgrada i drugih objekata, te za vrijeme pratnje i obezbjeđenja prevoza štićenih lica, novca i dragocjenosti.
Poslove iz st. 1. i 2. ovog člana obavljaju agencije za zaštitu ljudi i imovine (u daljnjem tekstu: agencije) i pravna lica koja imaju organizovanu vlastitu unutrašnju službu za obavljanje poslova zaštite svoje imovine, objekata i prostora (u daljnjem tekstu: služba zaštite), koji ispunjavaju uslove za obavljanje poslova tehničke zaštite utvrđene Zakonom o agencijama i unutrašnjim službama za zaštitu ljudi i imovine ("Službene novine Federacije BiH", broj 78/08 - u daljnjem tekstu: Zakon).
Član 3.
Poslove tehničke zaštite iz člana 2. ovog Pravilnika koji se odnose na protivprovalne, protivprepadne i protivdiverzijske tehnike, zaštitu ljudi i čovjekove okoline, zaštitu podataka i dokumentacije, zaštitu od nedopuštenog pristupa u štićene prostore i objekte, zaštitu od unošenja eksplozivnih jonizirajućih i drugih opasnih materija i zaštitu od iznošenja i otuđenja štićenih predmeta i stvari mogu obavljati lica koja imaju najmanje srednju stručnu spremu odgovarajućeg tehničkog smjera i sertifikat za obavljanje poslova tehničke zaštite.
II. VRSTE TEHNIČKIH NAPRAVA, SREDSTAVA I OPREME ZA OBAVLjANjE POSLOVA TEHNIČKE ZAŠTITE
1. Vrste tehničkih naprava, sredstava i opreme
Član 4.
Tehničke naprave, sredstva i oprema (u daljnjem tekstu: tehnička sredstva), koja se koriste za obavljanje poslova tehničke zaštite razvrstavaju se na:
1) protivprovalni, protivprepadni alarmni sistem,
2) videonadzorni sistem i
3) druga tehnička sredstva i opremu.
Član 5.
Protivprovalni i protivprepadni alarmni sistem obuhvata alarme ili druge uređaje koji imaju mogućnost signalizacije i pohranjivanja podataka i to:
1) detektore šuma, pokreta, loma stakla i sl.;
2) panik taster;
3) upravljački centralni uređaj povezan sa detektorima i panik tasterom.
Videonadzorni sistem obuhvata videokamere sa progresivnom analizom slike, multiplekserima i monitorima, bez akustičkih svojstava.
Druga tehnička sredstva i oprema obuhvataju sljedeće:
1) GPS sisteme za kontrolu i nadzor vozila;
2) elektrošok;
3) uređaje za spečavanje neovlašćenog pristupa bezbjednosnim kasama i spremnicima za prenos novca i dragocjenosti;
4) detektore metala i eksploziva;
5) uređaje za kontrolu ulaza i izlaza, stvari, specijalne kase, povjerljivih podataka, dokumentacije i sl.
Član 6.
Pravna lica, pored tehničkih sredstava iz člana 4. ovog Pravilnika, u obavljanju poslova tehničke zaštite objekata mogu koristiti i mehanički sistem za sprečavanje nedopuštenog pristupa štićenog prostora, kao što su:
1) specijalne ograde, rampe, barikade, protivprovalna vrata, kao i specijalna vrata;
2) sve vrste brava sa serijskim brojem ili kodom;
3) specijalne građevinske konstrukcije;
4) neprobojna stakla i slične konstrukcije;
5) opremu za skladištenje i čuvanje predmeta i dokumenata (kase, trezori i sl.).
Mehanički sistem zaštite iz stava 1. ovog člana ne moraju ugrađivati i održavati agencije, odnosno službe zaštite.
Član 7.
Tehnička sredstva i mehanički sistem zaštite iz čl. 5 i 6. ovog pravilnika moraju imati sertifikat proizvođača kojim se potvrđuje da ta sredstva i mehanički sistemi zadovoljavaju odgovarajuće domaće i evropske standarde.
Član 8.
Zabranjeno je korišćenje tehničkih naprava, sredstava, opreme i uređaja za prisluškivanje prostora i drugih objekata u kojem se obavljaju poslovi zaštite ljudi i imovine.
Član 9.
Tehnička sredstva iz člana 4. ovog Pravilnika mogu biti umrežena na zaštitnodojavni sistem organa unutrašnjih poslova, ali se ne smiju programirati tako da se signal nastao aktiviranjem tehničkih sredstava prenosi na sistem veza organa unutrašnjih poslova bez saglasnosti tih organa.
Zahtjev za izdavanje odobrenja za umrežavanje na zaštitnodojavni sistem podnosi se nadležnom kantonalnom organu unutrašnjih poslova, odnosno Federalnom ministarstvu unutrašnjih poslova - Federalnom ministarstvu unutarnjih poslova, o čemu se donosi rješenje.
Član 10.
Podaci o projektu, izradi, ugradnji tehničkih sredstava iz člana 4. ovog Pravilnika, te podaci o primljenim signalima su poslovna tajna i štite se na odgovarajući način.
Način čuvanja i korišćenja podataka iz stava 1. ovog člana uređuje agencija ili služba zaštite.
2. Dojavni centar
Član 11.
Agencija ili služba zaštite koja u obavljanju poslova tehničke zaštite koristi tehnička sredstva iz člana 4. tač. 1) i 2) ovog Pravilnika mora imati dojavni centar.
Sva pravna lica u kojima se koriste tehnička sredstva iz člana 4. tač. 1) i 2) ovog pravilnika moraju biti povezana na dojavni centar iz stava 1. ovog člana.
Tehnička sredstva iz člana 4. tač. 1) i 2) ovog Pravilnika koja su instalisana za potrebe zaštite fizičkih lica mogu biti uvezana na dojavni centar iz stava 1. ovog člana uz saglasnost lica kome se pruža zaštita.
Član 12.
Dojavni centar sastoji se od najmanje jedne prostorije, koja je obezbijeđena na adekvatan način tehničkom ili mehaničkom zaštitom.
Prostorija iz stava 1. ovog člana mora imati dva izvora napajanja električnom energijom - osnovni izvor električne mreže i rezervni izvor koji omogućava rad uređaja najmanje 12 časova.
Ulaz i izlaz objekta u kojem se nalazi dojavni centar mora biti pod stalnom fizičkom ili tehničkom zaštitom.
Član 13.
Dojavni centar, pored uslova iz člana 12. ovog Pravilnika, mora imati sljedeće:
1) prijemni signal sa pripadajućom opremom koja omogućava automatsko vremensko evidentiranje svih stanja i to: alarm, uključivanja, isključivanja, provjere, servis, greške i preduzete radnje;
2) sistem prenosa signala;
3) zaštitu od neovlašćenog ulaska;
4) obezbijeđenu stalnu vezu sa mobilnim timom za intervencije;
5) najmanje jednu telefonsku liniju registrovanu na agenciju;
6) obezbijeđenu adekvatnu unutrašnju i vanjsku rasvjetu;
7) dokaz o spremnosti i mogućnosti otklanjanja kvara na uređajima u roku najdužem šest časova od nastanka kvara;
8) obezbijeđen odgovarajući način obavještavanja policije ako je umrežen na zaštitnodojavni sistem organa unutrašnjih poslova.
Član 14.
U dojavnom centru obezbjeđuje se stalno prisustvo najmanje jednog lica koje ima sertifikat za tehničku zaštitu ili sertifikat za odgovorno lice, koje prilikom aktiviranja alarmnog signala preduzima odgovarajuće mjere i radnje.
Pod odgovarajućim mjerama i radnjama iz stava 1. ovog člana podrazumijeva se dojava licima koja obavljaju poslove zaštite, koja će intervenisati na licu mjesta i, ukoliko je potrebno, obavijestiti nadležnu policijsku upravu i odgovorno lice agencije ili službe zaštite.
Član 15.
Agencija koja obavlja poslove tehničke zaštite mora imati interventni tim sastavljen od najmanje dva zaštitara.
Interventni tim će koristiti vozila označena logotipom ili nazivom agencije.
Rad sistema za prenos signala mora omogućiti kvalitetno djelovanje interventnog tima najkasnije 15 minuta nakon primljenog signala.
Interventni tim može, uz pismenu saglasnost pravnog ili fizičkog lica za koje se obavljaju poslovi tehničke zaštite, djelovati nakon proteklog roka iz stava 3. ovog člana.
Član 16.
Svi primljeni signali iz štićenih objekata automatski se zapisuju.
Zapisi iz stava 1. ovog člana sadrže sljedeće podatke:
1) redni broj;
2) vrstu događaja;
3) datum, vrijeme;
4) mjere koje je preduzeo dojavni centar;
5) utvrđeno stanje i sl.
Podaci svih primljenih signala čuvaju se najmanje jednu godinu od dana kada je signal primljen, osim videonadzora čiji se podaci čuvaju jedan mjesec.
Štićeni objekti koji nemaju mogućnost stalne kontrole veze sa dojavnim centrom mogu imati lokalni signal u vidu žutog trepćućeg svjetla