Na osnovu člana 112. stav 5. Zakona o zdravstvenoj zaštiti ("Službeni glasnik Republike Srpske", broj 106/09) i člana 82. stav 2. Zakona o republičkoj upravi ("Službeni glasnik Republike Srpske", br. 118/08 i 11/09), ministar zdravlja i socijalne zaštite donosi

PRAVILNIK

O POSTUPKU UTVRĐIVANjA SMRTI LICA

(Objavljen u "Sl. glasniku RS", br. 65 od 8. jula 2010)

Član 1.

Ovim pravilnikom propisuje se postupak utvrđivanja vremena i uzroka smrti lica, postupanje sa dijelovima ljudskog tijela koji su hirurškim zahvatom ili na drugi način odstranjeni, te druga pitanja od značaja za utvrđivanje smrti lica.

Član 2.

Umrlo lice, odnosno mrtvorođeno dijete ne smije se sahraniti dok se nad njim ne obavi odgovarajući pregled ili obdukcija, u zavisnosti od konkretne dokumentacije.

Član 3.

(1) Pregled lica umrlog u zdravstvenoj ustanovi obavlja doktor medicine kojeg odredi zdravstvena ustanova.
(2) Doktor medicine u zdravstvenoj ustanovi ne može obavljati pregled umrlog lica koje je liječio neposredno prije njegove smrti.

Član 4.

Pregled umrlog lica izvan zdravstvene ustanove obavlja doktor medicine (u daljem tekstu: mrtvozornik), kojeg imenuje skupština grada ili opštine.

Član 5.

(1) Skupština grada ili opštine:
a) utvrđuje za područje grada, odnosno jedne ili više opština potreban broj mrtvozornika, kao i uže područje na kojem će svaki od njih obavljati pregled umrlog, vodeći pri tom računa o matičnom području i o udaljenosti pojedinih naselja,
b) imenuje mrtvozornike, izuzev onih iz član 3. ovog pravilnika i
v) određuje visinu naknade za obavljanje pregleda umrlog lica, te za putne troškove mrtvozornika koji se isplaćuju iz budžeta grada ili opštine.
(2) Zdravstvena ustanova iz člana 3. ovog pravilnika obavještava nadležni organ uprave prema svom sjedištu o doktorima medicine koji su određeni za pregled lica umrlih u zdravstvenim ustanovama.
(3) O svakom imenovanju mrtvozornika nadležni grad ili opština obavještava matičara za svoje područje.

Član 6.

(1) Pregled umrlog lica van zdravstvene ustanove obavlja ovlašćeni mrtvozornik, u pravilu, na mjestu smrti u rok_u od 12 časova nakon nastupa smrti, najkasnije u roku od 12 časova od prijema obavještenja o slučaju smrti, odnosno mrtvorođenosti.
(2) Prenos posmrtnih ostataka umrlog lica u mrtvačnicu dozvoljava se nakon što je mrtvozornik sigurno utvrdio smrt.

Član 7.

(1) Pregledom umrlog lica, doktor medicine u zdravstvenoj ustanovi ili mrtvozornik utvrđuje smrt ili mrtvorođenost, vrijeme smrti i (po mogućnosti) neposredni uzrok smrti.
(2) U slučajevima sumnje na prividnu smrt, a na tijelu nema izraženih znakova smrti, mrtvozornik je obavezan preduzeti postupak reanimacije.
(3) Nakon što je utvrdio smrt lica, odnosno mrtvorođenost, mrtvozornik ispituje okolnosti pod kojima je nastupila smrt i preduzima mjere za utvrđivanje neposrednog uzroka smrti.

Član 8.

(1) Podatke o mjestu, vremenu i okolnostima smrti umrlog lica mrtvozornik uzima od lica koja o tome imaju saznanja, koristeći medicinsku dokumentaciju ako je dostupna.
(2) Lica iz stava 1. ovog člana obavezna su mrtvozorniku dati podatke koji su im poznati i omogućiti mu nesmetano obavljanje pregleda.
(3) Doktor medicine koji je neposredno prije smrti liječio umrlo lice obavezan je, na traženje mrtvozornika, dostaviti medicinske podatke radi lakšeg i preciznijeg utvrđivanja neposrednog uzroka smrti.

Član 9.

(1) Prilikom analize slučaja i utvrđivanja okolnosti pod kojima je smrt nastupila, svaki slučaj smrti dijeli se po vrsti smrti na:
a) prirodnu smrt i
b) nasilnu smrt.
(2) Nasilna smrt prema porijeklu dijeli se na:
a) zadesnu smrt ili smrt prouzrokovanu nesrećnim slučajem,
b) smrt samoubilačkog porijekla i
v) ubilačkog porijekla.

Član 10.

Ako doktor medicine u zdravstvenoj ustanovi ili mrtvozornik ustanovi ili posumnja da je uzrok smrti zarazna bolest, obavezan je preduzeti neophodne mjere za sprečavanje širenja zaraze i o tome bez odlaganja obavijestiti nadležni organ uprave koji obavlja poslove zdravstvsno-sanitarne inspekcije.

Član 11.

U slučaju nasilne smrti zadesnog, samoubilačkog ili ubilačkog porijekla, odnosno kada doktor medicine u zdravstvenoj ustanovi ili mrtvozornik posumnja da je smrt prouzrokovana krivičnim djelom ili da je u vezi sa izvršenjem krivičnog djela, obavezan je odmah obavijestiti nadležni organ Ministarstva unutrašnjih poslova i preduzeti sve mjere da se ne unište tragovi mogućeg krivičnog djela.

Član 12.

(1) U slučaju naprasne smrti, a kada je neposredni uzrok nepoznat ili nejasan, doktor medicine u zdravstvenoj ustanovi ili mrtvozornik je obavezan zatražiti obavljanje obdukcije.
(2) Obdukciju iz stava 1. ovog člana obavlja doktor specijalista sudske medicine ili doktor specijalista patološke anatomije, zavisno od konkretnog slučaja.

Član 13.

(1) Nakon obavljenog pregleda