Na osnovu člana 60. stav 2. Zakona o radnim odnosima ("Službeni glasnik Republike Srpske", br. 25/93, 14/94, 15/96, 21/96, 3/97 i 26/97) i člana 3. Opšteg kolektivnog ugovora - prečišćeni tekst ("Službeni glasnik Republike Srpske", broj 13/98), Sindikat radnika unutrašnjih poslova i Ministarstvo unutrašnjih poslova Republike Srpske u Bijeljini 1. septembra 1998. godine, zaključili su

POSEBNI KOLEKTIVNI UGOVOR

ZA ZAPOSLENE U OBLASTI UNUTRAŠNjIH POSLOVA REPUBLIKE SRPSKE

(Objavljen u "Sl. glasniku RS", br. 30 od 19. septembra 1998)

I- OPŠTE ODREDBE

Član 1.

Ovim ugovorom uređuju se prava, obaveze i odgovornosti zaposlenih u Ministarstvu unutrašnjih poslova po osnovu rada, kao i međusobni odnosi između radnika i poslodavca i druga pitanja iz oblasti radnih odnosa koja nisu na potpun i celovit način uređena Zakonom o unutrašnjim poslovima (u daljem tekstu: Zakon).
Pod poslodavcem u smislu stava 1. ovog člana podrazumeva se Ministarstvo unutrašnjih poslova (u daljem tekstu: Ministarstvo).

Član 2.

Ovim ugovorom ne može se utvrditi manji obim prava radnika od prava utvrđenih Opštim kolektivnim ugovorom, zakonom i konvencijama Međunarodne organizacije rada.

II- PRAVA. OBAVEZE I ODGOVORNOSTI PO OSNOVU RADNOG ODNOSA

1. Prijem u radni odnos i posebni uslovi za zasnivanje radnog odnosa

Član 3.

Radnik zasniva radni odnos u Ministarstvu na način i pod uslovima utvrđenim propisima o radnim odnosima, Zakonom o unutrašnjim poslovima, Opštim kolektivnim ugovorom i ovim kolektivnim ugovorom.
Pored opštih uslova određenih propisima iz stava 1. ovog člana, Ministarstvo je obavezno da propiše posebne uslove za zasnivanje radnog odnosa, a naročito:
- vrstu i stepen stručne spreme,
- radno iskustvo, ako je neophodno za samostalno obavljanje poslova čije trajanje ne može biti duže od 5 godina,
- posebne zdravstvene i psihološke uslove za obavljanje poslova na pojedinim radnim mestima.

2. Pripravnički staž

Član 4.

Radnik koji se prima na rad u svojstvu pripravnika dužan je da po isteku pripravničkog staža položi stručni ispit.
Pripravnički staž za lica sa završenom srednjom stručnom spremom traje 6 meseci, sa završenom višom i visokom stručnom spremom godinu dana.
Stručno osposobljavanje pripravnika vrši se kroz praktičan rad, po posebnom programu koji donosi Ministarstvo.
Ministarstvo je obavezno da pripravnika upozna sa sadržajem programa i načinom praćenja osposobljavanja pripravnika.

3. Prethodno proveravanje stručnih i radnih sposobnosti

Član 5.

Ministarstvo može odrediti da se pre zasnivanja radnog odnosa sa radnikom izvrši proveravanje njegovih stručnih i radnih sposobnosti za obavljanje poslova na određenom radnom mestu.
Proveravanje se vrši izvršenjem određenih poslova odnosno zadataka radnog mesta, testiranjem ili drugim vidom praktičnog rada.

Član 6.

Proveravanje radnih i stručnih sposobnosti vrši komisija ili stručni radnik koga odredi ministar.
Protiv ocene o stručnim i radnim sposobnostima ne može se uložiti prigovor.

4. Stručno osposobljavanje i usavršavanje radnika

Član 7.

Ministarstvo se stara o stručnom osposobljavanju i usavršavanju radnika za potrebe Ministarstva.
Stručno osposobljavanje i usavršavanje je obaveza svakog radnika.
Ministarstvo nema pravo na obeštećenje u slučaju materijalne štete koja nastane kao posledica, ukoliko Ministarstvo nije radniku obezbedilo stručno osposobljavanje i usavršavanje u skladu sa zahtevima procesa rada na radnom mestu.

5. Povratak radnika na posao nakon isteka funkcije

Član 8.

Ministarstvo je dužno da omogući povratak na posao svojim radnicima nakon isteka izborne funkcije u državnom organu ili organizaciji, ukoliko se prijave u roku od 30 dana od dana isteka funkcije i ispunjava uslove iz člana 3. ovog ugovora.

6. Raspored radnika u druga mesta

Član 9.

Ministarstvo može, privremeno, zbog potreba službe rasporediti ovlašćeno službeno lice, i radnika na određenim poslovima i druge radnike u drugu organizacionu jedinicu i u drugo mesto na način i pod uslovima predviđenim Zakonom, najduže do jedne godine.
Raspored u drugo mesto ne može se primeniti na radnicu koja je trudna ili koja ima dete do 7 godina starosti.

7. Radno vreme

Član 10.

Puno radno vreme radnika iznosi 40 časova sedmično.
U cilju zaštite zdravlja radnika i njegovih psihofizičkih sposobnosti do kraja radnog veka, može se odrediti skraćeno radno vreme na takvim radnim mestima na kojima uslovi rada štetno deluju na ljudsko zdravlje. Ovo skraćenje može iznositi do 12 časova u radnoj sedmici.
Inicijativu za skraćenje radnog vremena može dati i Sindikat.
Radnik kome se, u skladu sa Zakonom staž osiguranja računa u uvećanom trajanju nema pravo na skraćenje radnog vremena.

8. Prekovremeni rad

Član 11.

Kada potreba službe zahteva, radnik Ministarstva je dužan obavljati poslove i duže od punog radnog vremena, o čemu odlučuje nadležni rukovodilac.
Ne može se odrediti da prekovremeno radi:
1. radnica počev od 6 meseci trudnoće ili ranije na osnovu mišljenja lekara - ginekologa, kao i majka do 3 godine života deteta,
2. radnik mlađi od 18 godina života,
3. invalid sa 70% i višeg stepena telesnog oštećenja, i
4. radnik slabog zdravlja kome bi prema mišljenju lekara prekovremeni rad mogao pogoršati zdravstveno stanje.

Član 12.

Prekovremeni rad radnika može trajati najduže do 30 dana u toku godine, i to najviše do 12 časova u toku jedne radne sedmice.

9. Godišnji odmor

Član 13.

Radnik koji je ostvario 12 meseci neprekidnog rada ima pravo na godišnji odmor u trajanju od 18 radnih dana.
Godišnji odmor iz stava 1. ovog člana uvećava se za po jedan dan za svake 3 godine radnog staža, s tim da ukupni godišnji odmor ne može trajati duže od 30 radnih dana.

Član 14.

Izuzetno od člana 13. stav 2. ovog ugovora, godišnji odmor uvećava se:
a) radniku koji radi na poslovima na kojima se u skladu sa Zakonom staž računa sa uvećanim trajanjem:
- radniku kome se staž uvećava za 2 meseca na svakih 12 meseci (radnici na određenim poslovima) - za dva radna dana;
- radniku kome se staž uvećava za 4 meseca na svakih 12 meseci - za pet radnih dana;
b) radniku - invalidu, samohranoj radnici sa detetom do 7 godina života ili sa više maloletne dece i radniku koji u porodičnom domaćinstvu izdržava dete koje ima smetnje u psihofizičkom i fizičkom razvoju - za 2 radna dana;
v) radniku mlađem od 18 godina života - za 6 radnih dana.

Član 15.

Radnik koji nema 12 meseci neprekidnog staža, a koji je navršio najmanje 6 meseci neprekidnog rada, ima pravo na godišnji odmor u visini od 3 radna dana za svaka 2 meseca.

Član 16.

Godišnji odmor koristi se, po pravilu neprekidno.
Kod raspoređivanja godišnjeg odmora uzeće se u obzir i želja radnika.

Član 17.

Godišnji odmor može se prekinuti radniku samo kada to zahtevaju potrebe službe.
Godišnji odmor može se koristiti, izuzetno u delovima u skladu sa potrebama službe, s tim što jedan deo godišnjeg odmora mora iznositi najmanje 12 dana.

Član 18.

Kod ostvarivanja prava na godišnji odmor i drugih prava čije ostvarivanje zavisi od neprekidnog rada, sva odsustvovanja s rada za koja je radnik ostvario naknadu plate, neće se smatrati prekidom u radu.
Ne smatra se prekidom rada vreme koje je radnik proveo na odsustvu za koje je ostvario naknadu plate u smislu zakona i kolektivnog ugovora.

Član 19.

Ministarstvo izrađuje plan korišćenja godišnjeg odmora, po pravilu, u početku svake kalendarske godine.
Plan korišćenja godišnjeg odmora može se izmeniti u slučaju nužne potrebe, uz prethodno pribavljeno mišljenje sindikata.
Protiv odluke o izmeni plana korišćenja godišnjeg