Na osnovu člana 3. stav 1. i 3. Opšteg kolektivnog ugovora ("Službeni glasnik Republike Srpske", broj 6/97), a u vezi sa članom 38. Statuta Saveza sindikata Republike Srpske od 31. jula 1996. godine i članova 22. i 25. Statuta sindikata uprave, Sindikat uprave s jedne strane i Ministarstvo uprave zaključili su

POSEBNI KOLEKTIVNI UGOVOR

ZA ZAPOSLENE U OBLASTI UPRAVE U REPUBLICI SRPSKOJ

(Objavljen u "Sl. glasniku RS", br. 16 od 25. maja 1998, 37/01)

I- OPŠTE ODREDBE

Član 1.

Ovim kolektivnim ugovorom za organe uprave bliže se utvrđuju prava, obaveze i odgovornosti radnika zaposlenih u ministarstvima, stručnim službama predsednika Republike, Narodne skupštine, Vlade, republičkim upravama, republičkim upravnim organizacijama, Komesarijatu za izbeglice i raseljena lica, republičkim direkcijama, Fondu za zapošljavanje, obuku i javne radove, javnim fondovima i organima lokalne samouprave (u daljem tekstu: organi uprave).

Član 2.

Ovim kolektivnim ugovorom uređuju se prava, obaveze i odgovornosti zaposlenih radnika iz oblasti rada i radnih odnosa koji nisu na potpun i celovit način uređena Zakonom o radnim odnosima u državnim organima, Zakonom o državnoj upravi i Opštim kolektivnim ugovorom.

Član 3.

Odredbama ovog ugovora ne može se utvrditi manji obim prava od prava koja su određena zakonom i Opštim kolektivnim ugovorom.

II- PRAVA, OBAVEZE I ODGOVORNOSTI PO OSNOVU RADNOG ODNOSA

Član 4.

Prava, obaveze i odgovornosti po osnovu radnog odnosa moraju biti usklađeni sa Zakonom o radnim odnosima i državnim organima.
Prijem u radni odnos i posebni uslovi za zasnivanje radnog odnosa, pripravnički staž, probni rad, prethodno proveravanje stručnih i radnih sposobnosti, stručno osposobljavanje i usavršavanje radnika, povratak radnika na posao nakon isteka funkcije, raspored radnika u drugo mesto, puno radno vreme, prekovremeni rad, godišnji odmori, plaćeno odsustvo, neplaćeno odsustvo, zaštita na radu, lakša povreda radnih obaveza, zaštita prava radnika, ostvarivanje prava na štrajk - regulisani su Zakonom o radnim odnosima, Zakonom o radnim odnosima u državnim organima, Zakonom o lokalnoj samoupravi, Zakonom o štrajku i Opštim kolektivnim ugovorom.

III- PLATA I DRUGA PRIMANjA ZAPOSLENIH

Član 5.

Osnovna plata za puno radno vreme utvrđuje se tako što se najniža cena rada, kao izraz vrednosti za najjednostavniji rad, pomnoži sa odgovarajućim koeficijentima koji se utvrđuju članom 8. ovog kolektivnog ugovora
Sastavni deo osnovne plate je uvećanje po osnovu ukupnog penzijskog staža radnika koji iznosi 0,5% za svaku godinu penzijskog staža.

Član 6.

Radniku koji radi kraće od punog radnog vremena koeficijent se određuje srazmerno vremenu koje je određeno rešenjem o rasporedu na radno mesto.

Član 7.

Najnižu cenu rada, kao izraz vrednosti za najjednostavniji rad i osnov za obračun plate, zajedničkom metodologijom utvrđuju učesnici ovog kolektivnog ugovora do 10-og u mesecu za tekući mesec, s tim da ista ne može biti niža od cene rada utvrđene u članu 42. Opšteg kolektivnog ugovora.

Član 8.

Zaposleni se razvrstavaju u devet grupa složenosti poslova zavisno od stepena stručne spreme prema jedinstvenoj nomenklaturi zanimanja, sa sledećim koeficijentima za rad sa punim radnim vremenom.
Igrupa
Poslovi nekvalifikovanog radnika: 1,40-1,70
IIgrupa
Stručna osposobljenost za zvanje polukvalifikovanog (priučenog) radnika: 1,80-2,00
IIIgrupa
Stručna sprema kvalifikovanog radnika: 2,10-2,50
IVgrupa
Četvorogodišnjim školovanjem: 3,00-3,50
Vgrupa
Stručna sprema visokokvalifikovanog radnika: 3,50-3,70
VIgrupa
Viša stručna sprema: 4,00-4,50
VIIgrupa
Visoka stručna sprema: 5,00-5,50
VIIIgrupa
Specijalista u oblasti visokog obrazovanja i naučni stepen magistra: 5,50-5,70
IXgrupa
Naučni stepen doktora nauka: 5,70-6,00