Na osnovu člana 9. Carinskog zakona ("Službeni glasnik Republike Srpske", broj 4/93) i člana 2. stav 2. Zakona o Vladi ("Službeni glasnik Republike Srpske", broj 15/92) Vlada Republike Srpske, na sednici od 18. januara 1994. godine, donosi

ODLUKU

O POSEBNIM MERAMA CARINSKOG NADZORA NAD ROBOM KOJA SE UVOZI ILI PREVOZI PREKO CARINSKOG PODRUČJA REPUBLIKE SRPSKE

(Objavljena u "Sl. glasniku Republike Srpske", br. 2/94 i 27/95)

Član 1.

Prijavljivanje carinske robe koju u Republiku Srpsku uvoze preduzeća i druga pravna lica registrovana za poslove spoljnotrgovinskog prometa može se izvršiti samo na ime preduzeća ili drugog pravnog lica koje je upisano u registar carinskih obaveza kod Uprave carina Republike Srpske.

Član 2.

Za robu koja se uvozi u Republiku Srpsku a čije carinjenje nije izvršeno na graničnom prelazu područja Republike Srpske, granična carinarnica određuje rok predaje robe unutrašnjoj carinarnici odnosno izlaznoj carinarnici koji ne može biti duži od 72 časa.

Član 3.

Robu iz člana 2. ove Odluke granična carinarnica može uputiti unutrašnjoj ili izlaznoj carinarnici samo pod uslovom da domaće špeditersko preduzeće ili drugo pravno lice koje je deponovalo garanciju banke kod Uprave carina Republike Srpske radi obezbeđenja naplate carina, drugih uvoznih dažbina i poreza na promet (u daljem tekstu: garant) potvrdi odnosno garantuje da će platiti carinu, druge uvozne dažbine i porez na promet u slučaju da roba ne bude predata u određenom roku unutrašnjoj odnosno izlaznoj carinarnici.

Član 4.

U carinskom dokumentu koji prati robu do unutrašnje odnosno izlazne carinarnice mora biti određen rok predaje robe i navedena vrsta, količina i vrednost robe, a garant iz člana 3. ove Odluke mora pored potpisa vozara na dokumentu staviti svoj pečat i potpis.

Član 5.

Ako roba ne bude predata unutrašnjoj odnosno izlaznoj carinarnici u određenom roku, granična carinarnica o tome odmah obaveštava Upravu carina Republike Srpske koja će preko službe za platiti promet izvršiti naplatu carine, drugih uvoznih dažbina i poreza na promet, na predmetnu robu, sa računa garanta.

Član 6.

Izuzetno se roba može uputiti unutrašnjoj ili izlaznoj carinarnici bez garancije, ako je vozar odnosno uvoznik deponovao kod carinske službe novčana sredstva u visini carine i drugih uvoznih dažbina koje terete robu koja se upućuje ili ako se roba upućuje pod pratnjom carinskih radnika odnosno na drugi organizovan način kojim se ostvaruje potpuni carinski nadzor.
Direktor Republičke uprave carina bliže će regulisati svojim uputstvom način deponovanja novčanih sredstava i organizovanja neposredne pratnje robe od strane carinskih radnika u smislu odredbe stav 1. ovog člana.

Član 7.

Garancijom se smatra garancija koju izdaje banka na obrascu "CG. Carinska garancija" formata A-4, koji obrazac je sastavni deo ove odluke.
Samim činom izdavanja garancije iz stava 1. ovog člana banka garantuje plaćanje carine i drugih uvoznih dažbina za robu koja je za vreme važenja garancije upućena prijemnoj odnosno izlaznoj carinarnici.
U garanciju se upisuju: broj garancije, važenje garancije, podaci o garantu (matični broj, pun naziv, odgovorno lice, mesto i poštanski broj, adresa, žiro-račun banke-garanta