Na osnovu člana 34. stav 2. Zakona o Vladi Republike Srpske ("Službeni glasnik Republike Srpske", br. 3/97 i 3/98), Vlada Republike Srpske donosi

ODLUKU

O OBEZBEĐENjU PLAĆANjA CARINE I UTVRĐIVANjU, SADRŽAJU I KORIŠĆENjU CARINSKE GARANCIJE BANKE U CARINSKOM POSTUPKU

(Objavljena u "Sl. glasniku RS", br. 12 od 17. maja. 1999)

Član 1.

Prijavljivanje carinske robe koju u Republiku Srpsku uvoze preduzeća i druga pravna lica registrovana za poslove spoljnotrgovinskog prometa, udruženja i lica registrovana za obavljanje određene delatnosti, a koja nemaju zakonski status pravnog lica, može se izvršiti na ime preduzeća ili drugog pravnog lica koje je upisano u registar carinskih obveznika kod Republičke uprave carina i lica koja imaju pravo uvoza i izvoza.

Član 2.

Za robu koja se uvozi u Republiku Srpsku, a čije carinjenje nije izvršeno na graničnom prelazu kao i za robu koja se prevozi preko carinskog područja Republike Srpske, granična carinarnica određuje rok predaje robe unutrašnjoj carinarnici, odnosno izlaznoj carinarnici koji ne može biti duži od 72 časa.

Član 3.

Robu iz člana 2. ove odluke, granična carinarnica može uputiti unutrašnjoj ili izlaznoj carinarnici samo pod uslovom da domaće špeditersko preduzeće ili drugo pravno lice koje je deponovalo garanciju banke kod Republičke uprave carina, potvrdi, odnosno garantuje da će platiti carinu i druge dažbine, akcizu i porez na promet u slučaju da roba ne bude predata u određenom roku unutrašnjoj, odnosno izlaznoj carinarnici.

Član 4.

Izuzetno se roba može uputiti unutrašnjoj ili izlaznoj carinarnici bez garancije, ako je vozar, odnosno uvoznik deponovao kod carinske službe novčana sredstva u visini carine i drugih dažbina koje terete robu koja se upućuje ili ako se roba upućuje pod pratnjom carinskih radnika, odnosno na drugi organizovani način kojim se ostvaruje potpuni carinski nadzor.
Direktor Republičke uprave carina bliže će regulisati svojim uputstvom način deponovanja novčanih sredstava i organizovanja neposredne pratnje robe od strane carinskih radnika u smislu odredbe prethodnog stava.

Član 5.

Garancijom se smatra garancija koju izdaje banka na obrascu "CG Carinska garancija", formata A-4, koji je sastavni deo ove odluke.
Samim činom izdavanja garancije iz stava 1. ovog člana banka garantuje plaćanje carine i drugih dažbina za robu koja je za vreme važenja garancije upućena prijemnoj, odnosno izlaznoj carinarnici.

Član 6.

Garancija sadrži obavezne elemente:
- Broj garancije, vreme važenja garancije, podaci o garantu (matični broj, pun naziv, odgovorno lice, mesto i adresa sedišta, žiro-račun banke kod Službe za platni promet, u daljem tekstu: Služba), podaci o carinskom obvezniku, odnosno punomoćniku carinskog obveznika (matični broj, pun naziv, mesto i adresa sedišta, odgovorno lice, žiro-račun kod Službe), iznos do koga se odgovara po izdatoj garanciji i mesto i datum izdavanja garancije. Na garanciju se stavlja potpis ovlašćenog lica i pečat banke.
Preduzeće koje obavlja poslove špedicije dužno je obezbediti carinsku garanciju na iznos koji ne može biti manji od 100.000 KM, izuzev preduzeća koja obavljaju poslove špedicije za vlastite potrebe kod carinskih ispostava, a čija garancija ne može biti na manji iznos od 35.000 KM.
Preduzeće koje obavlja poslove špedicije za treća lica odrediće iznos sredstava iz garancije koji se odnosi na određeni granični prelaz koji ne može biti manji od 100.000 KM, odnosno za određenu carinsku ispostavu koji ne može biti manji od 35.000 KM.

Član 7.

Naplata iz garancije ne može se izvršiti ukoliko zahtev za naplatu iz garancije nije podnet u roku od 45 dana od dana isteka roka za koji je garancija