Na osnovu člana 128. Zakona o bankama Republike Srpske ("Službeni glasnik Republike Srpske", br. 44/03, 74/04, 116/11, 5/12 i 59/13), člana 5. stav 1. tačka d. člana 20. stav 2. tačka b. i člana 37. Zakona o Agenciji za bankarstvo Republike Srpske ("Službeni glasnik Republike Srpske", broj 59/13) i člana 17. stav 1. tačka b. i člana 30. Statuta Agencije za bankarstvo Republike Srpske Srpske ("Službeni glasnik Republike Srpske", broj 95/13), Upravni odbor Agencije za bankarstvo Republike Srpske, na sjednici održanoj 24.12.2013. godine, donosi

ODLUKU

O MINIMALNIM STANDARDIMA UPRAVLjANjA EKSTERNALIZACIJOM

(Objavljena u "Sl. glasniku RS", br. 1 od 15. januara 2014)

OPŠTE ODREDBE

Član 1.

(1) Ovom odlukom utvrđuju se minimalni standardi koje je banka dužna da obezbijedi u postupku sprovođenja i upravljanja eksternalizacijom i rizicima koji mogu proisteći iz eksternalizacije.
(2) Ova odluka ne primjenjuje se na postupak eksternalizacije standardizovanih usluga kao što su usluge servisa za međubankarsku komunikaciju (SWIFT), usluge servisa za međubankarsku komunikaciju i trgovanje (Reuters, Bloomberg), izvršenje radova, nabavku robe i usluga, usluge vezane uz upotrebu telekomunikacione infrastrukture, usluge oglašavanja, usluge čšnćenja, usluge obezbjeđenja, usluge ispitivanja tržišta i slično.

Član 2.

Pojedini pojmovi koji se koriste u ovoj odluci imaju sljedeće značenje.
Eksternalizacija (outsourcing) je ugovorno povjeravanje obavljanja aktivnosti banke pružaocima usluga, koje bi banka inače obavljala sama.
Aktivnosti koje bi banka inače obavljala sama jesu aktivnosti koje banci omogućavaju obavljanje djelatnosti pružanja bankarskih i/ili finansijskih usluga, uključujući i aktivnosti kojima se podržava obavljanje tih djelatnosti.
Pružalac usluga može biti:
- članica grupe banke;
- pravno lice koje prema propisima države u kojoj je osnovano, odnosno u kojoj ima sjedište ovlašćeno za obavljanje djelatnosti koje su predmet ekesternalizacije ili
- fizičko lice koje prema propisima države u kojoj ima prebivalište ovlašćeno za obavljanje djelatnosti koje su predmet eksternalizacije.
Proizvođač je pravno lice kojem je pružalac usluga povjerio obavljanje dijela ugovora, odnosno specifičnih zadataka, koje je pružalac usluga ugovorio sa bankom.

USLOVI ZA EKSTERNALIZACIJU

Član 3.

(1) Banka ne smije eksternalizovati djelatnost pružanja bankarskih ili finansijskih usluga za koje je dobila bankarsku dozvolu i ovlašćenje od strane Agencije za bankarstvo Republike Srpske (u daljem tekstu: Agencija), u skladu sa Zakonom o bankama.
(2) Banka smije eksternalizovati aktivnosti koje joj omogućavaju obavljanje djelatnosti pružanja bankarskih ili finansijskih usluga, uključujući i aktivnosti kojima se podržava obavljanje tih djelatnosti.
(3) Banka ugovorima o eksternalizaciji ne smije delegirati ili prenijeti upravljačke odgovornosti koje se, između ostalog, odnose na uspostavljanje strategije i politike upravljanja rizicima, praćenje i kontrolu rizika i sl.
(4) Banka ne smije eksternalizovati kontrolne funkcije, u smislu funkcije kontrole rizika, funkcije praćenja usklađenosti i funkcije interne revizije.
(5) Kao izuzetak od prethodnog stava banka smije eksternalizovati aktivnosti interne revizije koje se odnose na određene segmente poslovanja (npr. revizija informacionih sistema), uz sljedeće uslove:
a) uz prethodnu obavijest Agencije banka može povjeriti aktivnost interne revizije revizorskom društvu ili članici iste grupacije;
b) poštujući propise Zakona o bankama i odluka Agencije.

Član 4.

Banka je dužna prilikom eksternalizacije aktivnosti osigurati da ista ne narušava:
a) redovno obavljanje poslovanja banke, odnosno pružanje usluga korisnicima u skladu sa važećim zakonskim i drugim propisima, te dobrom bankarskom praksom;
b) mogućnost upravljanja i nadzora nad poslovanjem i aktivnostima banke;
v) upravljanje rizicima banke;
g) sistem internih kontrola banke;
d) mogućnost obavljanja supervizije od strane Agencije.

INTERNA AKTA

Član 5.

Banka je dužna donijeti i sprovoditi odgovarajuće interne akte kojima se propisuju postupci u vezi sa eksternalizacijom, a koji obuhvataju, kao minimum, sljedeće:
a) donošenje odluke o eksternalizaciji, te postupke za njenu izmjenu;
b) procjene rizika povezanih sa eksternalizacijom, te u skladu sa procjenom rizika potrebu i obim dubinske analize pružaoca usluga;
v) način i kriterijume za izbor pružaoca usluga;
g) procedure sklapanja ugovora s pružaocem usluga, kao i praćenje promjena u ugovornom odnosu;
d) nadziranje obavljanja aktivnosti koje su predmet ugovora;
đ) procedure izvještavanja uprave banke o aktivnostima i rizicima ugovorene eksternalizacije.

Član 6.

(1) Prije donošenja svake odluke o eksternalizaciji banka je dužna procijeniti uticaj eksternalizacije na:
a) finansijski rezultat, troškove, solventnost, likvidnost i kapital banke;
b) profil rizika banke;
v) kvalitet usluge i reputaciju banke;
g) kontinuitet poslovanja;
d) nivo poteškoća i vrijeme potrebno za izbor drugog pružaoca usluga ili mogućnost nastavka obavljanja eksternalizovanih usluga unutar banke u slučaju prestanka pružanja ugovorenih usluga.
(2) Banka je dužna, prije donošenja odluke o eksternalizaciji, utvrditi da li propisi države ili država u kojima pružalac usluga posluje omogućavaju Agenciji obavljanje direktnog nadzora onog dijela poslovanja pružaoca usluga koji ima ili se može dovesti u vezu sa eksternalizacijom, te mogućnost direktnog nadzora same eksternalizacije koja je predmet ugovora, a u svrhu postizanja ciljeva supervizije.
(3) Odluka o ekesternalizaciji treba biti usklađena sa poslovnom strategijom i ciljevima banke i treba da sadrži obrazloženje koje obuhvata detaljan opis aktivnosti koje se namjeravaju eksternalizovati i razloge donošenja odluke o eksternalizaciji.

Član 7.

(1) Materijalno značajne aktivnosti su one aktivnosti za koje se na osnovu procjene iz člana 6. stav (1) ove odluke utvrdi:
a) da su od takvog značaja da bilo kakva slabost ili greška u pružanju tih aktivnosti može imati značajan uticaj na mogućnost banke da zadovolji regulatorne zahtjeve i/ili nastavi svoje poslovanje;
b) da mogu imati značajan uticaj na upravljanje rizicima.
(2) Pod materijalno značajnim aktivnostima smatra se i upravljanje rizicima povezanim sa aktivnostima koje je banka procijenila kao materijalno značajne u smislu stava (1) ovog člana.
(3) Sve aktivnosti vezane za obavljanje kontrolnih funkcija smatraju se materijalno značajnim aktivnostima.
(4) Banka smije eksternalizovati materijalno značajne aktivnosti sljedećim pružaocima usluga:
a) članici grupe banke ili
b) bilo kojem pravnom licu koje je prema propisima države u kojoj je osnovano, odnosno u kojoj ima sjedište ovlašćeno za obavljanje djelatnosti koje su predmet eksternalizacije.

Član 8.

Za svaku pojedinačnu eksternalizaciju banka je dužna definisati:
a) obaveze i odgovornosti organizacionog dijela ili zaposlenog u banci za nadzor i upravljanje eksternalizacijom;
b) da odgovorna lica iz tačke 1. posjeduju za to adekvatan nivo znanja i iskustva;
v) izlaznu strategiju banke, koja uključuje nastavak obavljanja eksternalizovanih aktivnosti od strane drugog pružaoca usluga ili vraćanje istih