Na osnovu člana 3. stav 1. i 2. Opšteg kolektivnog ugovora ("Službeni glasnik Republike Srpske", broj 6/97), a u vezi člana 38. Statuta Saveza sindikata Republike Srpske (od 31. jula 1996. godine) i člana 33. stav 1. alineje 3. i 4. Statuta Sindikata finansijskih organizacija Republike Srpske - Udruženje bankarsko finansijskih i osiguravajućih organizacija, zaključili su

KOLEKTIVNI UGOVOR

FINANSIJSKIH ORGANIZACIJA REPUBLIKE SRPSKE

(Objavljen u "Sl. glasniku RS", br. 29 od 7. novembra 1997)

I- OPŠTE ODREDBE

Član 1.

Ovim kolektivnim ugovorom u skladu sa Zakonom i Opštim kolektivnim ugovorom, uređuju se prava i obaveze iz rada i po osnovu rada između radnika i poslodavca u finansijskim organizacijama Republike Srpske.

Član 2.

Pojedinačnim kolektivnim ugovorom uređuju se prava i obaveze po osnovu rada na nivou finansijskih organizacija.
Pojedinačni kolektivni ugovor iz stava 1. zaključuje sindikat kod poslodavca i upravni odbor, odnosno drugi odgovarajući organ utvrđen zakonom.
Kolektivnim ugovorom iz prethodnog stava ne mogu se utvrditi manja prava i obaveze niti nepovoljniji uslovi rada od onih utvrđenih ovim kolektivnim ugovorom, zakonom i konvencijama Međunarodne organizacije rada.

II- RADNI ODNOSI

1. Zasnivanje radnog odnosa

Član 3.

Pored opštih uslov utvrđenih Zakonom za zasnivanje radnog odnosa mogu se kao posebni uslovi utvrditi:
- stručna sprema,
- posebna specijalistička znanja,
- radno iskustvo, ako je neophodno za samostalno obavljanje poslova čije trajanje ne može iznositi kraće od šest meseci ni duže od pet godina,
- posebna zdravstvena sposobnost za obavljanje poslova na radnim mestima koja su u skladu sa zakonom, utvrđena kao radna mesta sa posebnim uslovima rada.

Član 4.

Poslodavac može odrediti da radnik pre zasnivanja radnog odnosa na određeno vreme, provede određeno vreme na probnom radu.
Pravilnikom o sistematizaciji radnih mesta utvrdiće se radno mesto za koje je pre zasnivanja radnog odnosa potreban probni rad i njegovo trajanje.
Probni rad može trajati od 30 do 60 dana i određuje se zavisno od vrste i složenosti poslova na radnom mestu.
Prilikom prijema na probni rad, radnik se upoznaje sa načinom praćenja i ocenjivanja rezultata njegovog rada.

Član 5.

Poslodavac može odrediti da se pre zasnivanja radnog odnosa sa radnikom izvrši proveravanje njegovih stručnih i radnih sposobnosti za obavljanje poslova određenog radnog mesta.
Proveravanje se vrši izvršavanjem određenih poslova, odnosno zadataka radnog mesta - praktičnog rada, testiranjem ili drugim vidom koji odredi poslodavac.

Član 6.

Prethodno proveravanje stručnih i radnih sposobnosti i ocenu probnog rada vrši organ koji je nadležan za donošenje odluke o prijemu radnika na rad. Protiv ocene o stručnim i radnim sposobnostima radnika ne može se uložiti prigovor, ali u prigovoru protiv odluke o prijemu radnika mogu se izneti i razlozi koji se odnose na proveravanje stručnih i radnih sposobnosti.

Član 7.

Radnik zasniva radni odnos sa poslodavcem na dan stupanja na rad na osnovu, konačnog rešenja o zasnivanju radnog odnosa, odnosno ugovora o zapošljavanju kod privatnog poslodavca.
Ugovor o zapošljavanju mora da sadrži:
- poslove i zadatke koje će radnik obavljati i mesto rada (mesto rada se određuje kao stalno ili promenljivo, zavisno od prirode posla i poslodavca),
- vreme zasnivanja radnog odnosa (neodređeno ili određeno),
- vreme trajanja probnog rada, ako se određuje kao uslov,
- trajanje radnog odnosa koji se zasniva na određeno vreme,
- radno vreme,
- odmor (dnevni, sedmični i godišnji),
- odsustvo (plaćeno i neplaćeno),
- platu i naknadu plate sa dodacima,
- druga prava i obaveze utvrđene kolektivnim ugovorom i zakonom.

Član 8.

Strani državljani i lica bez državljanstva, pored opštih uslova određenih zakonom i posebnih uslova određenih ovim kolektivnim ugovorom, moraju ispunjavati i posebne uslove određene propisom donesenim na osnovu zakona.

2.Stručno osposobljavanje i usavršavanje radnika prema zahtevima procesa rada

Član 9.

Poslodavac je dužan da u skladu sa promenama u procesu rada, tehničko-tehnološkim unapređenjima ili potrebama organizacije rada, organizuje stručno osposobljavanje i usavršavanje radnika.
Poslodavac koji nije radniku obezbedio stručno osposobljavanje, odnosno usavršavanje u skladu sa zahtevima procesa rada na radnom mestu, nema pravo na obeštećenje u slučaju materijalne štete koja nastane kao posledica nestručnog rada, niti radnik po tom osnovu može trpiti druge štetne posledice.

3. Raspoređivanje radnika

Član 10.

Radnik ne može biti raspoređen na poslove radnog mesta nižeg stepena stručne spreme od one koju ima, osim izuzetnih okolnosti utvrđenih zakonom.
Radnik koji je zbog izuzetnih okolnosti, predviđenih zakonom, privremeno raspoređen na radno mesto za koje se traži niži stepen stručne spreme od one koju on ima, ima pravo na platu, godišnji odmor i druga prava kao da radi na radnom mestu sa kojeg je raspoređen ako je to za njega povoljnije.

Član 11.

Poslodavac je dužan da omogući povratak na posao svojim radnicima nakon isteka izborne funkcije u državnom organu ili organizaciji, komori, organima sindikata i političkim strankama, ukoliko se prijave poslodavcu u roku od 30 dana od dana isteka funkcije.
Odredba stava 1. ovog člana shodno se primenjuje i kod povratka na rad vojnog obveznika sa služenja redovnog vojnog roka i vršenja drugih obaveza u VRS, kao i organima unutrašnjih poslova.

4. Raspored radnika u drugo mesto

Član 12.

Poslodavac koji ima druge organizacione delove izvan svog sedišta, može radnika privremeno, u trajanju do jedne godine rasporediti na rad u te delove pod uslovima da mu obezbedi:
- smeštaj sa osnovnim higijenskim uslovima za boravak,
- besplatna dva obroka u radne dane, kao i terenski dodatak u skladu sa ovim kolektivnim ugovorom,
- novčanu naknadu troškova putovanja za posetu porodice (bračnom drugu i deci) dva puta u mesecu.
Odredbe stava 1. ovog člana odnose se i na privremeno ustupanje radnika drugom poslodavcu, s tim što poslodavac kod kojeg je radnik zasnovao radni odnos i poslodavac kod koga se radnik privremeno raspoređuje, sporazumno obezbeđuju uslove iz stava 1. alineje 1-3. ovog člana.
Stav 1. i 2. ovog člana ne može se primeniti na radnicu koja je trudna ili koja ima dete do 7 godina starosti, invalida preko 70% invalidnosti i radnika 5 godina pred penziju.

Član 13.

Ako potreba za radom radnika izvan sedišta poslodavca traje duže od 12 meseci, a radnik nije u dovoljnoj meri radno iskorišćen na svom radnom mestu, poslodavac ga može na neodređeno vreme rasporediti na odgovarajuće radno mesto koje se nalazi izvan sedišta poslodavca.
U slučaju raspoređivanja radnika u smislu stava 1. ovog člana, poslodavac je dužan da mu obezbedi uslove iz stava 1. alineja 1-3, prethodnog člana, dok radnik ne reši stambeno pitanje u novom mestu rada, a najduže do tri godine.
Odredbe stava 1. i 2. ovog člana odnose se i na trajno ustupanje radnika drugom poslodavcu s tim što uslove iz stava 2. ovog člana obezbeđuje poslodavac koji preuzima radnika.

5. Puno radno vreme

Član 14.

Radno vreme radnika iznosi 40 časova sedmično uključujući i 30 minuta dnevnog odmora.
Radnici koji rade na naročito teškim i napornim poslovima imaju pravo na skraćeno radno vreme u skladu sa Zakonom o zaštiti na radu.
Kolektivnim ugovorom poslodavca,